PoradnikPR.info

PoradnikPR.info

Poradnik pedagogiczno - resocjalizacyjny

 
 
 
 

Cele i zadania pedagogiki resocjalizacyjnej

1. Pedagogika resocjalizacyjna

Pedagogika resocjalizacyjna jest działem pedagogiki specjalnej, zajmującym się teorią i praktyką wychowania jednostek społecznie niedostosowanych.
Pedagogikę resocjalizycjną interesuje wychowanie resocjalizujące, osoby wykolejone społecznie, to jest swoiście pojęte społeczne niedostosowanie. W centrum zainteresowań specjalnej pedagogiki resocjalizacyjnej znajduje się nie tylko wychowanie osób w dużym stopniu wykolejonych, ale i tych, u których stwierdza się wstępne stadia zaburzeń w zachowaniu się.

2. Obszar praktycznego działania i zakres badań teoretycznych pedagogiki resocjalizacyjnej

Obszar i działanie jest szerokie.

Obejmuje:
- teren szkoły
- zakład specjalny dla społecznie niedostosowanych
- zakład karny
- sądownictwo dla nieletnich
- opiekę penitencjarną
- profilaktykę dewiacji społecznych

3. Zadania resocjalizacji

Podstawowym zadaniem resocjalizacji jest doprowadzenie dziecka społecznie niedostosowanego do takich form zachowania się, które są zgodne z obowiązującymi normami społecznymi.
Resocjalizacja społecznie niedostosowanych jest działaniem naprawczym, zmierzającym do ukształtowania w wychowaniu postaw akceptowanych społecznie.

4. W lecznictwie mówi się o następujących formach wyleczenia

  • wyleczeniu całkowitym (restitutio ad integrum), np. po chorobie infekcyjnej,o wyleczeniu z pozostającym defektem, np. po amputacji ręki rana ulega zaleczeniu, ale pozostaje trwały brak;
  • braku możliwości wyleczenia - o stanie nieuleczalnym.

5. W resocjalizacji mówi się o następujących formach wyleczenia

Resocjalizacja podobnie jak lecznictwo osiąga wyniki pełne, częściowe albo jest nieskuteczna. W przypadkach krańcowych albo uzyskuje się pełne przystosowanie do wymogów społecznych, albo też konstatuje zupełna nieprzystosowalność jednostki.

W resocjalizacji, tak jak w lecznictwie, wynik zależny jest od trzech zasadniczych czynników:
- od stanu psychofizycznego jednostki,
- od przebiegu procesu terapeutycznego
- od skuteczności stosowanych środków
- od podmiotu resocjalizacji.
Całkowitą poprawę, pełną likwidację skutków wykolejenia, przywrócenie poprzednich prawidłowych motywacji i form zachowania się jednostki można osiągnąć tylko wtedy, kiedy desocjalizacja nie była procesem długotrwałym ani też nie spowodowała głębokich zmian charakterologicznych.

6. Działalność resocjalizacyjna

Działalność resocjalizacyjna nie ma na celu powrotu do poprzedniego stanu zdrowia psychicznego i społeczno-moralnego, gdyż osobowość ludzka ulega rozwojowi, stale się zmienia. Zaniedbania wychowawcze, doznawane przez dziecko, braki materialne, niezaspokojone potrzeby emocjonalne w ciągu długich lat rozwoju dziecka powodują określone stereotypy zachowania, swoiste postawy motywacyjne, których nie można całkowicie zmienić przez wychowanie. Niedostatku emocjonalnego, braku pozytywnych przeżyć i doznań emocjonalnych w dzieciństwie, które są między innymi warunkiem prawidłowego rozwoju psychicznego, nie można już w żaden sposób, żadnymi metodami terapeutycznymi uzupełnić czy wyrównać. Poprzez wychowanie, a w razie potrzeby poprzez zmianę środowiska wychowawczego, można osiągnąć stan dobrego dostosowania się jednostki do warunków i norm społecznych, ale pozostaje już inna motywacja.

Powiadom znajomego
  1. (wymagane)
  2. (prawidłowy adres email wymagany)
  3. (wymagane)
  4. (prawidłowy adres email wymagany)
 

cforms contact form by delicious:days

Powiązane Artykuły:

Zostaw swój komentarz

You must be logged in to post a comment.

Kategorie

Chmurka Tagów

Publikuj już dziś!

Publikuj swój artykuł a otrzymasz ZAŚWIADCZENIE!
*Przeczytaj więcej»
*Publikuj»

Administracja