PoradnikPR.info

PoradnikPR.info

Poradnik pedagogiczno - resocjalizacyjny

 
 
 
 

Osobowość schizoidalna

zaburzenie osobowości, w którym występuje wzorzec zachowań zdominowany oderwaniem od relacji międzyludzkich i ograniczonym wyrażaniem emocji w kontaktach interpersonalnych. Zaburzenie to jest rzadkie w stosunku do innych zaburzeń osobowości i obejmuje mniej niż 1% populacji, częściej występuje u mężczyzn.

Osoby ze schizoidalnym zaburzeniem osobowości (SZO) są aspołeczne, nieśmiałe, introwertyczne i wyjątkowo upośledzone, jeśli chodzi o tworzenie więzi społecznych. Nie czerpią przyjemności z bliskich kontaktów z innymi osobami, jak również z bycia członkiem rodziny. Zwykle nazywane są samotnikami. Podstawową cechą tego zaburzenia jest niezdolność do nawiązywania normalnych związków z innymi osobami. Zrywają większość kontaktów towarzyskich i zwykle mają problemy z wyrażeniem wprost swojej wrogości. Przejawiają niewielkie, jeśli w ogóle zainteresowanie doświadczeniami seksualnymi z innymi osobami. Osoby z tymi zaburzeniami są zwykle nieśmiałe, choć trafniej jest nazwać je introwertykami. Chociaż cechą zarówno nieśmiałości, jak i introwersji jest unikanie ludzi, ta pierwsza postawa wynika tylko ze strachy przed kontaktem, podczas gdy introwersja to wyraźna chęć unikania ludzi. Zazwyczaj wyrażają obojętność zarówno w kwestii pochwały ich jak i krytyki. W konsekwencji osoby z tym zaburzeniem osobowości wybierają zawody, które wymagają samotności. Maja olbrzymie problemy ze zdolnością wyrażania swoich uczuć i odczuwania przyjemności. Choć często nadmiernie fantazjują i w nietypowy sposób kontaktują się z otoczeniem, mają skłonność do introjekcji, uciekania  w swój wewnętrzny świat przeżyć nie tracą kontaktu z rzeczywistością

Charakterystyka:

  • osłabione kontakty społeczne
  • brak więzi
  • nieumiejętność wyrażania uczuć
  • niemal nic nie sprawia im przyjemności
  • jałowość kontaktów
  • nie potrafią powiedzieć co daje im przyjemność

Kryteria diagnostyczne ICD-10

1.     brak lub znikome działania służące przyjemności

2.     chłód emocjonalny

3.     ograniczona zdolność wyrażania emocji wobec innych

4.     niezainteresowanie pochwałami i krytyką

5.     brak zainteresowania doświadczeniami seksualnymi

6.     preferencja samotnictwa

7.     pochłonięcie introspekcją

8.     brak bliskich związków

9.     niewrażliwość wobec norm społecznych

Kryteria diagnostyczne DSM-IV

1.     brak ochoty na oraz przyjemności z bliskich związków, wliczając w to bycie członkiem rodziny

2.     niemal ciągłe wybieranie zajęć samotniczych

3.     małe - o ile jakiekolwiek - zainteresowanie doświadczeniami erotycznymi z innymi ludźmi

4.     czerpanie przyjemności z niewielu - o ile jakichkolwiek - rodzajów zajęć

5.     brak bliskich przyjaciół lub powierników innych niż bezpośredni krewni

6.     wrażenie bycia obojętnym na pochwały czy krytyki wygłaszane przez innych

7.     okazywanie chłodu emocjonalnego, dystansu lub spłaszczonej uczuciowości

Funkcjonalnie osobowość schizoidalna jest zbliżona do osobowości schizotypowej i choć etiologia obu nie jest jasna, to ze względu na nieznaczne różnice w opisie i historyczne pochodzenie pojęcia te są różnicowane. Wg S. Johnsona możliwe jest uszeregowanie wg głębokości zaburzeń trzech pojęć: charakter schizoidalny (styl charakteru) - osobowość schizoidalna (zaburzenie osobowości) - schizofrenia (psychoza). Jednakże nie jest pewne, czy posiadanie pewnych cech charakteru schizoidalnego predysponuje do zachorowania na schizofrenię.

Przy diagnozowaniu należy zwrócić szczególną uwagę na wykluczenie łagodniejszych form całościowych zaburzeń rozwoju, np. spektrum autyzmu.


Powiadom znajomego
  1. (wymagane)
  2. (prawidłowy adres email wymagany)
  3. (wymagane)
  4. (prawidłowy adres email wymagany)
 

cforms contact form by delicious:days

Powiązane Artykuły:

Zostaw swój komentarz

You must be logged in to post a comment.

Kategorie

Chmurka Tagów

Publikuj już dziś!

Publikuj swój artykuł a otrzymasz ZAŚWIADCZENIE!
*Przeczytaj więcej»
*Publikuj»

Administracja