PoradnikPR.info

PoradnikPR.info

Poradnik pedagogiczno - resocjalizacyjny

 
 
 
 

Praca socjalna

- to profesjonalne działanie i tworzenie, profesjonalny serwis bazujący na wiedzy teoretycznej wykorzystujący wiedzę i zdolności do nawiązywania relacji, więzi i sieci z jednostką, grupą, środowiskiem dla uzyskania przez nie osobistej satysfakcji i niezależności.
Praca socjalna jest profesjonalnym działaniem społecznym realizowanym w określonej przestrzeni społecznej i czasie, niezależnie od tego jaki przybiera charakter. Praca socjalna ukierunkowana jest na pomoc jednostkom, grupom lub zbiorowością.

Zdaniem H. Radlińskiej polega na „wydobywaniu i pomnażaniu sił ludzkich, na ich usprawnianiu i organizacji wspólnego działania dla dobra ludzi“.

Praca socjalna to zawód, który promuje społeczne zmiany, rozwiązywanie problemów we wzajemnych ludzkich relacjach oraz wzmacnianie i wyzwolenie ludzi dla osiągnięcia przez nich dobrostanu.

Korzystając z teorii ludzkich zachowań i systemu społecznego, praca socjalna ingeruje dokładnie tam, gdzie dochodzi do wzajemnego oddziaływania ludzi z ich środowiskiem.

Praca socjalna to działanie profesjonalne, mające na celu poprawę warunków życia jednostki i społeczeństwa oraz złagodzenie ludzkiego cierpienia i rozwiązywanie problemów społecznych - B. Dubois, K.K. Miley

B. A. Skidmore i M. G. Thackeray definiują pracę socjalną jako zawód, który pomaga ludziom rozwiązywać problemy osobiste, grupowe oraz zbiorowe, tak aby osiągnąć zadowalające stosunki osobiste, grupowe, zbiorowe. Głównym kierunkiem działania pracownika socjalnego jest pomaganie ludziom w polepszeniu ich funkcjonowania społecznego.

Cele pracy socjalnej

Cel pracy socjalnej osiąga się przez wykonywanie programów świadczenia usług socjalnych.
Celem pracy socjalnej jest wspieranie lub odbudowa obopólnie korzystnych interakcji pomiędzy jednostkami i społeczeństwem, aby poprawić poziom życia wszystkich obywateli. Ostatecznym celem pracy socjalnej jest to, aby podopieczny mógł samodzielnie funkcjonować. Czyni się to między innymi poprzez uzdalnianie osób do samodzielnego rozwiązywania problemów.

Cel pracy socjalnej jest omówiony szczegółowo w specjalnych amerykańskich dokumentach Narodowego Stowarzyszenia Pracowników Socjalnych ( National Association od Social Workers [NASW] “Working Statement of Purpose” (1981).
Cztery, powiązane wzajemnie ze sobą cele, określające działania w zakresie pracy socjalnej stanowią odzwierciedlenie celu działalności zawodowej w tej profesji, którym jest poprawa warunków bytowania ludzi i wzmocnienie relacji między ludźmi a instytucjami społecznymi:
Pracownicy socjalni występują w charakterze rzeczników. Zaangażowani są w działania na rzecz analizy, rozwoju, planowania, oceny i dokonywania przeglądu zasad polityki społecznej.

Cel pracy socjalnej:
1. poprawa funkcjonowania społecznego na wszystkich szczeblach systemowych przez konsultowanie, zarządzanie środkami oraz edukację
2. powiązanie klientów z potrzebnymi im środkami
3. poprawa funkcjonowania systemu wykonywania świadczeń socjalnych
4. promowanie zasady sprawiedliwości społecznej przez rozwijanie polityki społecznej.

Cel pracy socjalnej określa sposób widzenia - a właściwie ogólny kierunek i motywację - problemów społecznych, kierunki rozwiązywania konfliktów międzyludzkich, rozstrzygania kwestii spornych, wychodzenia naprzeciw potrzebom jednostek. Poprawa jakości życia i warunków bytowych są postrzegane jako formalny cel tego zawodu.

Cel pracy socjalnej jest osiągany przez zastosowanie w praktyce profesjonalnych wartości pracy socjalnej, zasad i metod działania.

Formy pracy socjalnej

1. pomoc doraźna (ratownictwo) - wymaga rozpoznania warunków natychmiastowego działania, stwierdza istnienie potrzeby i możliwości ratunku, który niesie zagrożonemu niebezpieczeństwo, bez względu na jego uprawnienia i przynależność do grupy społecznej
np. pomoc dla powodzian

2. opieka - forma świadczona w sytuacjach życiowych, w których ludzie dotknięci nieszczęściem nie umieją albo nie mają dość sił, by przezwyciężyć trudności. Jest formą zindywidualizowaną. Opiera się na dokładnej diagnozie potrzeb. Opiekun przyjmuje odpowiedzialność za losy drugiego człowieka.
np. opieka w domach małego dziecka

3. pomoc- działania mające wspierać pomyślny rozwój zarówno osób z jakiś względów zagrożonych jak i wszystkich członków społeczności
np. poradnie rodzinne

4. kompensacja społeczna - to wyrównywanie braków środowiskowych, utrudniających pomyślny bieg życia jednostki lub grupy
np. rodziny zastępcze

Pracownik socjalny, cechy pracownika socjalnego

Pracownicy socjalni to najbardziej i najczęściej stykająca się z ludnością grupa zawodowa, obok pracowników ochrony zdrowia. Jego główne zadania to: diagnoza, czyli rozpoznanie środowiska, planowanie. Pracownik socjalny musi współpracować z instytucjami. Występuje on w roli doradcy, mediatora.

Osobowość stanowi rezultat uczenia się i rozwoju. Jako zespół stałych właściwości i procesów psychicznych, zostaje ukształtowana w toku procesów psychicznych, zostaje ukształtowana w toku procesu nauczania i doświadczenia uzyskiwanego podczas pracy zawodowej.

Osobowość zawodowa to zespół cech człowieka uformowany w toku kształcenia zawodowego i rozwijających się w czasie pracy zawodowej, który zapewnia mu aktywny kontakt z materialnym i społecznym środowiskiem pracy, przyczyniającym się do jego twórczych przeobrażeń.

Głównymi składnikami osobowości zawodowej są:

- wiedza zawodowa (ogólnozawodowa i specjalistyczna)

- umiejętności

- sprawności

- przyzwyczajenia

- talenty zawodowe, postawa społeczno-zawodowa itp.


Funkcjonalne cechy osobowości pracownika socjalnego
- to cechy związane z wykonywaniem zadań socjalnych na zajmowanym stanowisku służbowym. Zalicza się do nich takie cechy jak m.in.:

- wrażliwość na ludzkie problemy

- opiekuńczość, troskliwość i życzliwość

- postawa „empatii”

- postawa niesienia pomocy, przynoszenia ulgi i pocieszenia, stwarzanie poczucia oparcia psychicznego w sytuacjach krańcowych

- bezstronność i poszanowanie godności każdego człowieka, okazanie mu szacunku

- bezinteresowność i uczciwość


Cechy instrumentalne
(sprawnościowe, pomocnicze, służebne) - to cechy zorientpwane na możliwie najlepsze spełnienie obowiązków zawodowych pracownika socjalnego. Wśród nich wyróżnia się m.in.:

- zdolności organizatorskie

- zaradność

- kultura osobista i takt

- pogoda ducha i poczucie humoru

- zaradność

- spolegliwość

- obowiązkowość, systematyczność

- rzeczowość, prawomocność

- odpowiedzialność osobista za słowa i czyny

- wytrwałość w doprowadzeniu prowadzonej sprawy do pozytywnego rezultatu

- zdecydowanie i konsekwencja w zdziałaniu

Negatywne cechy osobowości pracownika socjalnego, czyli brak cech pozytywnych, powinien automatycznie wykluczać konkretną osobę z udziału w pracy socjalnej, jako nie wyposażoną w cechy, które warunkują prawidłową realizację socjalnych powinności.

Wstępny okres pracy zawodowej powinien stanowić okazję do wszczepienia oraz wykształcenia dodatnich cech osobowości u aspiranta pracy socjalnej. Przy niepowodzeniu, do uświadomienia mu jego nieprzydatności do pracy socjalnej, wymagającej u pracowników socjalnych określonych predyspozycji, do tego społecznie ważnego zawodu.

Powiadom znajomego
  1. (wymagane)
  2. (prawidłowy adres email wymagany)
  3. (wymagane)
  4. (prawidłowy adres email wymagany)
 

cforms contact form by delicious:days

Powiązane Artykuły:

Zostaw swój komentarz

You must be logged in to post a comment.

Kategorie

Chmurka Tagów

Publikuj już dziś!

Publikuj swój artykuł a otrzymasz ZAŚWIADCZENIE!
*Przeczytaj więcej»
*Publikuj»

Administracja