PoradnikPR.info

PoradnikPR.info

Poradnik pedagogiczno - resocjalizacyjny

 
 
 
 

Propagowanie pozytywnych zachowań uczniów w klasach młodszych

Do napisania i opracowania tego tematu, jakim jest agresja skłoniły mnie doniesienia o atakach agresji przez uczniów w mojej klasie.

Nieodłącznym elementem wychowania jest dorastanie społeczne. Dlatego bardzo ważna jest profilaktyka wychowawcza dzieci.
Ze słowem agresja związane jest również pojęcie ,,stosowanie przemocy”.

Ważne jest, aby każdy nauczyciel reagował na sytuacje związane z przemocą i agresją. Nie reagowanie - to dla uczniów komunikat, że mają prawo używać przemocy. Jako wychowawca przez dwa lata, w kl. I i II często wpajałam uczniom zasady przeciwko przemocy czy agresji. Zgodnie z moim planem działań wychowawczych zawsze, w toku różnych zajęć, zgodnie z tematyką, a także w miarę potrzeby częściej podkreślałam zasady jakie powinny obowiązywać we wzajemnych stosunkach.

To znaczy:

  1. Informować osoby dorosłe i instytucje o przypadkach agresji,
  2. Włączać do ćwiczeń, rozmów, zadań, wspólnego spędzania czasu uczniów,
  3. którzy stoją na uboczu życia klasy,
  4. Starać się pomóc kolegom, którzy stali się ofiarami agresji,
  5. Nie znęcać się nad innymi,
  6. Informować o konsekwencjach wynikających z popełnionych czynów.

W dzisiejszym zmaterializowanym świecie, pozbawionym wyrazistych ideałów, zewsząd docierają do nas przykłady złego zachowania, obecnej prawie wszędzie -PRZEMOCY.

Cele

W wyniku realizacji procesu nauczania uczeń powinien:

  • rozpoznać swoje słabe i mocne strony osobowości, które mogą udaremnić nawiązanie kontaktów społecznych,
  • wykazywać się postawami i zachowaniami świadczącymi o aktywnej postawie w pokonywaniu swoich skłonności do agresji,
  • wykazywać odpowiedzialność za podejmowanie ryzyka związanego z różnymi rodzajami zachowań w sytuacjach życiowych,
  • sensownie organizować spędzenie czasu wolnego,
  • określić swoje predyspozycje psychiczne,
  • przestrzegać zasady i procedury demokratyczne we wspólnym działaniu w szkole i poza nią.

Poprawa różnych aspektów klimatu społecznego w szkole ( klasie ):

a) pozytywne relacje społeczne,
b) pozytywna postawa wobec obowiązków szkolnych,
c) lepszy porządek i dyscyplina

Agresja to świadoma chęć sprawienia komuś bólu, wyrządzenia szkody, krzywdy psychicznej lub fizycznej.

Podstawową cechą uczniów agresywnych jest niewątpliwie wybuchowość. Agresywność może przejawiać się w różnych formach.

Zwykle przybiera postać:

  • napastliwości fizycznej wobec innych ludzi,
  • podejrzliwości czy okazywaniu jawnej nieufności innym ludziom,
  • urazy wyrażającej się w uczuciu złości czy nawet nienawiści wobec innych ludzi i całego świata za rzeczywiste i urojone krzywdy,
  • napastliwości słownej, czyli kłótni i krzyku,
  • napastliwości pośredniej jak złośliwe obmawianie lub niszczenie cudzej własności,
  • drażliwości czy gotowości do wyrażania negatywnych odczuć jak: porywczość, obraźliwość, szorstkość i to z błahych powodów
  • negatywizmu, tj. zachowania opozycyjnego, które przejawia się np. w odmowie współpracy z innymi
  • poczuci winy, tzn. odczuwania wyrzutów sumienia, czyli autoagresji.

Agresja ma zawsze swoją przyczynę. Złość dzieci i młodzieży rodzi się najczęściej wtedy, gdy ich potrzeby nie są zaspokojone, oczekiwania nie spełnione, a cele nie osiągnięte. Do podstawowych potrzeb młodego człowieka należą: bycie człowiekiem wartościowym, społecznie akceptowanym, z poczuciem przynależności do grupy.

Kultura języka, zachowanie; styl życia

Kolejne cele:

  • podniesienie poziomu kultury zachowania się,
  • eliminowanie z potocznej mowy uczniów wulgarnego słownictwa,
  • sposoby spędzania czasu wolnego przez dzieci (efektywne wykorzystanie wolnego czasu )

Ćwiczenia

1. Uczniowie sporządzają wspólną listę zachowań, które ranią innych ludzi.

Każdy indywidualnie zastanawia się, które z wymienionych na liście zachowań i w jakich sytuacjach przejawia się agresją.Uczniowie zastanawiają się jak mogą zrekompensować osobom poszkodowanym swoje postępowanie i zachowanie. Sporządzają listę takich propozycji. Próbują przedstawić niektóre sytuacje w scenkach dramowych.

2. Co mnie złości i denerwuje u innych.

Uczniowie wpisują na kartce osoby i sytuacje, które wprawiają je w złość, a następnie poszukują powodów, dla których osoby te i sytuacje ich złoszczą i denerwują.
Niezwykłą rolę odgrywają różnorodne zabawy integrujące zespół klasowy.
Ćwiczenia i zabawy przeciwko agresji pozwalają:

  1. dostrzec agresywne uczucia i wyrazić je,
  2. rozpoznać przyczyny wściekłości i agresji,
  3. uczyć się lepiej rozumieć siebie samych i innych ludzi.

Warunkiem udanego ćwiczenia czy gry jest postaranie się o pełen zaufania klimat w grupie.

Na tablicy uczniowie wpisują jak skutki agresji wpływają na zdrowie, naukę, pracę stosunki międzyludzkie w szkole i w domu.

Na tej podstawie uczniowie wyciągają wnioski i sporządzają bilans zysków i strat wynikających z agresji:

Systematyczne stosowanie technik zachowań asertywnych:

  • obrona swoich praw bez uciekania do agresji
  • racjonalne reagowanie na krzywdę i agresję otoczenia
  • wyrażanie bez lęku swoich uczuć oraz opinii zarówno pozytywnych, jak i negatywnych; wyrażanie oraz negocjowanie swoich praw i oczekiwań wobec innych;

Metody

Podjęcie tych działań jest bardzo trudne i złożone, jak brak relacji ze strony otoczenia (nauczycieli, rodziców) może prowadzić do eskalacji zachowań agresywnych, której forma może być coraz bardziej okrutna.
Nie można dopuścić, aby agresja stała się normalnością i uczyniła środowisko szkolne patogennym.
Przeciwdziałanie skutkom, a nie przyczynom przemocy jest efektem bezsilności wobec tego zjawiska.

Aby przyjrzeć się zjawisku agresji w naszej szkole (klasie) opierałam się na wypowiedziach, rozmowach z uczniami, obserwacji na przerwach i w innych sytuacjach jak wycieczki czy różne zabawy. Przedmiotem mojej obserwacji były zachowania agresywne przejawiane przez uczniów w klasie III. Celem obserwacji było sporządzenie opisu zachowań agresywnych, dokonania ich analizy, uwzględniając sytuację w której wystąpiły. Obserwacje miały charakter bezpośredni, bierny i ukryty, prowadzona na lekcjach przerwach oraz innych zajęciach szkolnych i imprezach. Umożliwiła mi ona wybranie odpowiednich informacji potrzebnych do opracowania materiału i rozwiązanie postawionego problemu.

Formy realizacji

  • badania ankietowe
  • dyskusje nauczycieli
  • pedagogizacja rodziców
  • lepszy nadzór podczas przerw śródlekcyjnych
  • ukazywanie negatywnych i pozytywnych przykładów w tematyce lekcyjnej przedmiotów
  • klasowe zebrania rodziców
  • rozmowa z uczniami agresywnymi i ich ofiarami
  • rozmowy z rodzicami ( rozpoznanie sytuacji rodzinnej, w szczególności atmosfery życia rodzinnego oraz metod wychowawczych stosowanych przez rodziców
  • samoocena ucznia

Przewidywane osiągnięcia

Należy pamiętać, że uczeń w procesie wychowania nie jest jedynie biernym przedmiotem oddziaływań wychowawczych, ale istotą współdziałającą w tym procesie.

Zadaniem wychowania nie jest hamowanie wszystkich przejawów agresji dziecka, lecz skierowanie ich drogi aspołecznej na drogę pro społeczną, a na miejscu form prymitywnych, surowych wytworzenie takich form zachowania, które są akceptowane przez społeczeństwo.
Szczegółowe poznanie zjawiska agresji, poszczególnych form i rodzajów oraz uwarunkowań umożliwia podjęcie działań zmierzających do ustalania sposobów jej zapobiegania.
Szansę powodzenia pracy profilaktycznej zapewnia jak najwcześniejsze jej rozpoznanie, aby zaburzone zachowanie nie stało się trwałą cechą osobowości młodzieży gimnazjalnej.

Przewidywane osiągnięcia:

  • uczeń dostrzega problemy i wyciąga wnioski,
  • przewiduję, że realizacja niniejszego programu zmniejszy zachowanie agresywne o ok.50 %,
  • uczeń przewiduje skutki i przyczyny agresywnego zachowania w stosunkach międzyludzkich,
  • zwiększenie odpowiedzialności rodziców za negatywne zachowanie swoich dzieci,
  • uczeń rozróżnia negatywne uczucie związane z agresją

Kryteria sukcesu

Po przeprowadzeniu kilku zajęć i wielu pogadanek na temat zapobiegania agresji - zaobserwowałam poprawę w zachowaniu swoich uczniów:

  • omijanie sytuacji konfliktowych,
  • a reagowanie na czyjąś krzywdę,
  • milsze zwracanie się do siebie.

Uczennica, która nie była akceptowana w zespole klasowym - bardzo unikała kontaktów z innymi dziećmi w klasie, nie potrafiła znaleźć z nimi wspólnego języka - była wręcz odrzucona i nie lubiana przez rówieśników. Przestała być ofiarą agresji. Stała się bardziej otwarta, stopniowo scalała się z całą grupą. Niektóre dzieci już nie zwracają się do niej ,,odejdź”, ,,idź się bawić do innych kolegów”,czy wręcz ,,nie lubię cię”.

Prowadzenie początkowych zajęć z całą klasą na temat było trudne. W grupie niewielka liczba uczniów chciała współpracować, dyskutować. Szczególnie wtedy, gdy, ,ktoś miał powiedzieć na temat swojego agresywnego zachowania”. Stopniowo sytuacja zaczynała się zmieniać. Chętniej wypowiadali się na temat agresji swoich znajomych, sąsiadów, dopiero o sytuacjach z własnego podwórka.

Ewaluacja

Zajmując się tematyką agresji na co dzień w kontaktach z młodzieżą w mojej szkole, zaobserwowałam, że każda agresja ma swoje głębsze korzenie i przyczyny.
Aby dogłębnie rozwiązać problem agresji należy skoncentrować się nad ich przyczynami, a wówczas łatwiej zapanować nad jego skutkami. Z własnego doświadczenia wiem, że do każdej sprawy i każdego przypadku trzeba podejść indywidualnie, ponieważ psychika każdego człowieka jest inna. Trzeba znaleźć sposób, aby zdobyć zaufanie danej jednostki, a dopiero potem nad nią pracować. Nie zawsze w życiu codziennym sprawdza się zasada ,,kija i marchewki “. Każdy przypadek wymaga indywidualnego podejścia, a owoce pracy wychowawczej nie zawsze przynoszą pożądany skutek….

Cieszy mnie to, że dzieci w zespole klasowym stali się dla siebie bardziej życzliwi, wyrozumiali. Klasa stała się bardziej otwarta -na dyskusje związane z tematyką agresji. Uczniowie kl. III stali się bardziej zgrani, nie traktowali ,,gorszych od siebie ” jako intruzów. Jednak najważniejszym osiągnięciem było to, że od chwili prowadzenia tego programu nie wydarzyła się żadna sytuacja świadcząca o agresji.
Są to moje wnioski, spostrzeżenia po obserwacji, wywiadach i przeprowadzeniu programu na temat ,,Propagowanie pozytywnych zachowań u uczniów w młodszym wieku szkolnym jako walka z agresją “.

Dorota Nowak

Powiadom znajomego
  1. (wymagane)
  2. (prawidłowy adres email wymagany)
  3. (wymagane)
  4. (prawidłowy adres email wymagany)
 

cforms contact form by delicious:days

Powiązane Artykuły:

Zostaw swój komentarz

You must be logged in to post a comment.

Kategorie

Chmurka Tagów

Publikuj już dziś!

Publikuj swój artykuł a otrzymasz ZAŚWIADCZENIE!
*Przeczytaj więcej»
*Publikuj»

Administracja