PoradnikPR.info

PoradnikPR.info

Poradnik pedagogiczno - resocjalizacyjny

 
 
 
 

Co każdy powinien wiedzieć o dysleksji

Występujące u dzieci i młodzieży o normie intelektualnej fragmentaryczne zaburzenia w rozwoju funkcji percepcyjno- motorycznych- zwłaszcza, gdy są wielozakresowe i nasilone- to pewnego rodzaju niepełnosprawności. Dlatego tacy uczniowie wymagają odmiennego traktowania w procesie dydaktyczno- wychowawczym. Dotyczy to zarówno doboru odpowiednich środków zaradczych, jak dostosowania wymagań i sposobu oceniania do ogólnych możliwości ucznia i jego ograniczeń percepcyjnych.

Zakłócenia funkcji percepcyjno- motorycznych i ich integracji wywołują specyficzne kłopoty w opanowaniu umiejętności czytania i pisania, a w okresie nauki późniejszej manifestują się też innymi charakterystycznymi objawami.

Dla określenia rodzaju poszczególnych trudności funkcjonują trzy pojęcia: dysleksja, dysortografia i dysgrafia.

  • Dysleksja jest to zaburzenie w opanowaniu umiejętności czytania, polegająca na niemożności powiązania dźwięków z prawidłowo rozpoznaną literą. Dysleksja wyraża się w zniekształcaniu odczytywanych wyrazów, przestawianiu kolejności liter w wyrazie, opuszczaniu i dodawaniu liter podobnych wzrokowo, trudnościach w rozumieniu i zapamiętywaniu treści czytanego tekstu.
  • Dysortografia jest to zaburzenie poprawności pisania polegające na występowaniu w pisaniu błędów ortograficznych i innych, takich jak opuszczanie, dodawanie i przestawianie liter w wyrazach, mylenie liter będących odpowiednikami głosek zbliżonych słuchowo i wzrokowo, łączna lub rozdzielna pisownia wyrazów, stosowanie dużej lub małej litery , opuszczanie drobnych elementów liter.
  • Dysgrafia jest to zaburzenie strony graficznej pisma- wzmożona męczliwość ręki, wolne tempo pisania, litery zniekształcone, chwiejne, różnej wielkości, liczne skreślenia poprawki, pismo trudne do odczytania.

Przyczyny występowania trudności dyslektycznych:

  • dysharmonie rozwojowe
  • podłoże emocjonalne
  • mikrouszkodzenia układu nerwowego
  • uwarunkowania genetyczne

Ze względu na bezpośrednią przyczynę w postaci dysfunkcji analizatorów korowych można mówić o różnych trudnościach dyslektycznych dzielących się na trzy podstawowe grupy: zaburzenia typu: słuchowego, wzrokowego, ruchowego, oraz zaburzenia mieszane.

Symptomy przejawiających się trudności w nauce

Zaburzenia w pisaniu

  • trudności w pisaniu ze słuchu
  • mylenie liter b- p, d- b, u- n, m- w, s- z, dz- c, sz- z, o- a, ł-1-1, ę-e
  • trudności w pisaniu wyrazów ze zmiękczeniami, dwuznakami, głoskami tracącymi dźwięczność
  • nie różnicowanie ę- en- e, ą- om
  • opuszczanie drobnych elementów liter, gubienie liter, opuszczanie końcówek cząstek wyrazów
  • przestawianie liter w wyrazach
  • przestawianie szyku dyktowanych wyrazów
  • błędy typowo orograficzne wynikające ze słabszej pamięci wzrokowej
  • zniekształcanie graficznej strony pisma
  • wolne tempo pisania H.

Zaburzenia w czytaniu

  1. wolne tempo
  2. błędy w czytaniu: zamiana liter, opuszczanie liter, zmiana brzmienia, nieprawidłowe odczytywanie całych wyrazów
  3. trudności we właściwej intonacji czytanej treści
  4. trudności w zrozumieniu przeczytanej treści
  5. odpoznawanie napisów po cechach przypadkowych
  6. opuszczanie całego wiersza
  7. zmiana kolejności liter i wyrazów
  8. niechęć do czytania, zwłaszcza głośnego

Trudności występujące w nauce innych przedmiotów

  1. Trudności w rysowaniu jako czynności
    • trudności w rozplanowaniu rysunku
    • zbyt silny lub zbyt słaby nacisk ołówka
    • zmiany kierunku w rysunkach
  2. Trudności w nauce języków obcych, które cechuje znaczna rozbieżność między wymową a pisownią wyrazów
    • symptomy takie jak w języku polskim
  3. Trudności w uczeniu się pamięciowym
    • tabliczka mnożenia
    • nauka wierszy -
    • ciągi słowne (np. nazwy miesięcy, dni tygodnia)
  4. trudności w nauce geografii
    • utrudnione czytanie mapy
    • niewłaściwa orientacja w stronach świata
  5. Trudności w nauce geometrii
    • zmiany kierunku w rysunkach geometrycznych
    • zakłócenia orientacji i wyobraźni przestrzennej
    • trudności w rozumieniu pojęć geometrycznych
  6. Trudności występujące na lekcjach wych. fizycznego
    • błędne rozumienie instrukcji ćwiczeń spowodowane słabą orientacją w schemacie ciała przestrzeni
    • obniżona sprawność ruchowa
  7. nierównomierna koncentracja uwagi i wolne tempo pracy (nienadążanie na klasówkach i dyktandach za tempem klasy)

Ogólnie słowem dysleksja określa się zespół zaburzeń percepcji: wzrokowej, słuchowej i ruchowej, oraz pamięci i uwagi, z którymi wiążą się trudności w nauce.

Dziecko wykazujące wyżej wymienione objawy powinno zostać przebadane przez psychologa lub pedagoga i poddane terapii. Reedukacja oznacza pracę wyrównawczą z dziećmi dyslektycznym, mająca na celu wyrównanie braków w rozwoju psychomotorycznym dziecka, oraz opanowanie przez nie podstawowych umiejętności czytania i pisania, by umożliwiało to dalszą naukę dziecka w szkole.

W czasie ćwiczeń reedukacyjnych realizuje się następujące działania terapeutyczne:

  • usprawnianie zaburzonych procesów psychomotorycznych
  • usuwanie wad wymowy ( ćwiczenia logopedyczne )
  • ćwiczenia sprawności czytania i pisania
  • oddziaływania psychoterapeutyczne ogólnie uspokajające a równocześnie aktywizujące
  • dziecko do nauki.

W czasie terapii bardzo ważna jest akceptacja rodziców dla starań dziecka, oraz systematyczne uczęszczanie na zajęcia reedukacyjne. Opinie o stwierdzonej dysfunkcji należy zanieść do szkoły - a nauczyciel jest zobowiązany obniżyć wymagania edukacyjne i dostosować je do możliwości ucznia - według Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 19. 04. 1999 roku w sprawie zasad oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych -DZIENNIK USTAW 1999 NR 41 POZ. 413, & 6 PUNKT 1.

Wskazania do pracy z dzieckiem dyslektycznym w klasie:

W CZYTANIU:

  1. Nie zwracać uwagi na dykcję i interpunkcję - ważne by dziecko czytało.
  2. Nie oceniać tempa czytania ( często występuje nierytmiczność).
  3. Ograniczać ilość tekstu zadawanego do domu
  4. Nie polecać do przeczytania nowego tekstu w klasie - nie stwarzać sytuacji stresujących dziecko.
  5. Nie zwiększać napięć emocjonalnych wywołaniem do tablicy

W PISANIU:

  1. Nie wracać uwagi na stronę graficzną pisma.
  2. Umożliwiać dziecku pisanie w tempie dostosowanym do możliwości.
  3. Nie ponaglać, nie oceniać tempa pisania.
  4. przy pisaniu ze słuchu wskazane jest dyktowanie indywidualne.
  5. Ograniczać ilość tekstu do pisania zarówno w szkole, jak i w domu.
  6. Nie omawiać błędów wobec całej klasy.

OGÓLNE:

  1. Okresowo zaniechać wystawiania ocen cząstkowych.
  2. Stosować wiele pochwał jako czynnika motywującego.
  3. nie porównywać wyników pracy dziecka z wynikami innych, natomiast porównywać z jego poprzednimi.
  4. Umożliwiać dziecku wykazanie się dobrymi wynikami w zakresie innych umiejętności (plastycznych, muzycznych, sport

mgr Beata Czapska
logopeda

BIBLIOGRAFIA
Bogdanowicz M. : O dysleksji. Lublin 1994, “Linea”
Danielewicz T., Koźmińska A., Magnusa J.: Terapia uspokajająca i rozwijająca dla dzieci nerwicowych i dyslektycznych. Warszawa 1974, PTHP.
Gąsowska T.: Dziecko dyslektyczne - problem dla nauczyciela. Biuletyn ,Języka Polskiego”, nr 3/ 4 , Kielce 1968.
Gąsowska T., Pietrzak- Stępkowska Z. : Praca wyrównawcza z dziećmi mającymi trudności w czytaniu i pisaniu. Warszawa 1994, WSIP.
Markiewicz J. Zakrzewska B. : Dwutorowa reedukacja dysleksji. “Zagadnienia Wychowawcze ” 1971, nr 1.
Welchman M.: Dysleksja - odpowiedzi na pytania. Polskie Towarzystwo Dysleksji. Zeszyt nr 1, Gdańsk 1991.

Warto przeczytać


Mentis.pl

Powiadom znajomego
  1. (wymagane)
  2. (prawidłowy adres email wymagany)
  3. (wymagane)
  4. (prawidłowy adres email wymagany)
 

cforms contact form by delicious:days

Powiązane Artykuły:

Zostaw swój komentarz

You must be logged in to post a comment.

Kategorie

Chmurka Tagów

Publikuj już dziś!

Publikuj swój artykuł a otrzymasz ZAŚWIADCZENIE!
*Przeczytaj więcej»
*Publikuj»

Administracja