PoradnikPR.info

PoradnikPR.info

Poradnik pedagogiczno - resocjalizacyjny

 
 
 
 

Formy współpracy szkoły z rodziną

Pośród wielu dróg rodzina jest drogą pierwszą
i z wielu względów najważniejszą. Jest drogą
powszechną , pozostawiając za każdym razem
drogę szczególną, jedyną, niepowtarzalną.
Rodzina jest tą drogą od której nie można się
odłączyć.

Jan Paweł II

Już starożytni Grecy a zwłaszcza Platon głosili, że rodzina jest podstawową komórką życia społecznego i główną instytucją wychowawczą. Środowisko rodzinne jest głównym ośrodkiem rozwoju sfery emocjonalnej osobowości i postaw moralnych dzieci. W rodzinie dziecko zdobywa pierwsze doświadczenia bezpieczeństwa, miłości, zaufania, ofiarności i ciągłości pokoleń /1/.
Kontakt z rodzicami oparty jest na głębokiej więzi biologicznej i uczuciowej.
Zadaniem rodziny jest przekazywanie wartości moralnych, czuwanie nad rozwojem, utrwalanie tradycji. Rozwój samodzielności i odpowiedzialności jest istotnym zadaniem procesu wychowawczego.


Obok rodziny szkoła jest głównym czynnikiem kształtującym osobowość dziecka
/7/. Szkoła uczestniczy w przygotowaniu dziecka do życia społecznego.

W swojej działalności spełnia, co najmniej trzy funkcje:

  • dydaktyczną, polegającą na dostarczeniu wiedzy, kształceniu uzdolnień i zainteresowań.
  • wychowawczą, obejmującą przekazywanie uczniom systemu obowiązujących norm, wartości, współdziałania w grupie.
  • opiekuńczą, która polega na zabezpieczeniu prawidłowego rozwoju fizycznego i bezpieczeństwa dziecka oraz organizowaniu czasu wolnego.

Szkoła jest pierwszym nowym, pozadomowym środowiskiem dziecka. Na jej terenie powstają i ujawniają się różne rodzaje zaburzeń rozwojowych dzieci. Szkoła może być przyczyną tych zaburzeń i nieprzystosowania społecznego.

Najpierw rodzina, a potem szkoła są odpowiedzialne za właściwe przygotowanie młodego pokolenia do życia.

Współpraca szkoły z domem rodzinnym odbywa się w zakresie nauczania, wychowania i profilaktyki.

Rodzice uważają, że nie mając specjalistycznego przygotowania nie są w stanie efektywnie wspierać zabiegów szkoły /3/. Uważają również, że do rozpoczęcia nauki szkolnej przez ich dziecko zrobili w zakresie wychowania wszystko, co do nich należało /6/. Przychodząc na pierwsze spotkanie z nauczycielem są pełni różnych obaw. Odżywają w nich emocje z czasów, kiedy byli uczniami. Przestają czuć się partnerami, których łączy wspólny cel i wspólna praca nad frustracją, agresją i poczuciem zagrożenia.

Porozumienie się rodziców i nauczycieli to przedmiot szczególnej troski osób odpowiedzialnych za działalność profilaktyczną.

Autorytet rodziców z wyjątkiem niektórych okresów jest wyższy niż szkoły. Prawidłowa relacja stosunków międzyludzkich: nauczyciel - uczniowie - rodzice jest w stanie wzmocnić autorytet szkoły.

Współdziałanie szkoły i rodziny ma na celu:

  • coraz lepsze poznanie uczniów zarówno przez wychowawców jak i rodziców
  • wzajemne poznanie i rozumienie się wychowawcy klasy i rodziców
  • zjednywanie rodziców na rzecz usprawnienia i urozmaicenia życia szkoły
  • sugerowanie rodzicom skutecznych form oddziaływań, które umożliwiają pomoc dzieciom w nauce i właściwym zachowaniu

Współpraca szkoły z domem rodzinnym winna być oparta na zasadach:

  • pozytywnej motywacji - dobrowolny, chętny udział we współdziałaniu,
  • partnerstwa - równorzędne prawa i obowiązki wychowawcy klasy i rodziców w ich wzajemnym współdziałaniu,
  • jedności oddziaływań, konieczność realizowania przez szkołę i rodzinę zgodnych ze sobą celów wychowania.

Wszelka sprzeczność wypacza wspólne wysiłki. Uczy cynizmu i dwulicowości, podważa autorytet jednej z współpracujących stron- aktywnej i systematycznej współpracy.

Przerwy we współpracy mogą szybko zniszczyć osiągnięcia wychowawcze zdobyte z ogromnym trudem.

Współpraca szkoły z domem rodzinnym odbywa się w formie: /6/

  • spotkań zbiorowych,
  • spotkań indywidualnych,
  • wizyt domowych,
  • kontaktach korespondencyjnych,
  • pisemnych relacjach,
  • współdziałaniu rodziców w życiu klasy i szkoły,
  • akcji dni otwartych.

Spotkania zbiorowe mogą być przeprowadzane dla rodziców Zespołu Szkół, szkoły lub klasy.

Celem tych zebrań jest:

  • zapoznanie rodziców ze statutem szkoły,
  • wewnątrzszkolnym systemem oceniania,
  • prezentacja szkolnego planu wychowawczego,
  • pedagogizacja rodziców,
  • informacja o problemach wychowawczych, zagrożeniach,
  • zapoznanie z treścią programu i jego realizacją.

Ważną rolę we współpracy rodzic - wychowawca odgrywają wywiadówki.

Celem wywiadówek jest zapoznanie rodziców z osiągnięciami szkolnymi uczniów.
Należy również przedstawić osiągnięcia klasy, zapoznać z treścią programu nauczania. Ważnym elementem tych spotkań jest przekazywanie rodzicom wiedzy pedagogicznej i psychologicznej w zakresie wychowania rodzinnego, postaw rodzicielskich, oraz elementarnych zasad zdrowia psychicznego /7/. Dużą pomocą we współpracy szkoły i rodziny mają spotkania towarzyskie, okolicznościowe z okazji uroczystości imprez klasowych i ogólnoszkolnych.

Współdziałanie w ramach spotkań indywidualnych ma szczególne znaczenie w procesie dydaktyczno - wychowawczym szkoły.

Celami rozmów indywidualnych są:

  • konsultacje pedagogiczne, wspólne poszukiwania przez rodziców i wychowawcę rozwiązań trudnych sytuacji, poszukiwanie możliwości ich przezwyciężenia.
  • omawianie z rodzicami trudności jakie napotykają uczniowie.
  • poznawanie przyczyn trudności w nauce lub zachowaniu,
  • poszukiwanie możliwości rozwiązywań trudności.

Podsumowanie konsultacji pedagogicznych ma na celu uświadomienie konieczności systematycznej pracy wychowawczej z uczniem i okazywanie rodzicom zaufania, wsparcia i zrozumienia. Czas rozmowy winien trwać 20-30 minut.

Wizyty domowe - umożliwiają wychowawcy bliższe bezpośrednie poznanie warunków domowych ucznia, nawiązywanie osobistego kontaktu ze wszystkimi członkami rodziny.
Głównym celem wizyt domowych jest poznanie sytuacji życiowej i wychowawczej ucznia na tle środowiska rodzinnego.
Ważne jest nastawienie ucznia i rodziców do składowanej wizyty.

Wizyty domowe ułatwiają indywidualizowanie opinii o uczniu i skuteczniejsze prowadzenie pedagogizacji rodziców. Czas trwania wizyty domowej - do 30 minut.

Kontakty korespondencyjne - polegają na pisemnym porozumiewaniu się w sprawach pilnych. Listy przeznaczone są zwykle dla rodziców z którymi kontakt jest niemożliwy lub znacznie utrudniony.

Pisemne relacje - o wynikach w nauce i zachowaniu ucznia polega na przygotowaniu kartek z ocenami z poszczególnych przedmiotów.

Rozmowy telefoniczne - okolicznościowe informacje o uczniu, dotyczące wypadków losowych, postępów w nauce, zachowaniu i wagarów.

Współdziałanie rodziców w życiu klasy lub szkoły polega na:

  • działalności Rady Rodziców,
  • działalności klasowej Rady Rodziców,
  • współdziałanie rodziców w pracy dydaktyczno - wychowawczej,
  • organizowaniu czasu wolnego,
  • pomocy rodziców w pozyskiwaniu pozabudżetowych środków finansowych, bezpłatne wykonywanie usług.

Upowszechnienie wśród rodziców programu wychowawczego ma na celu:

  • wzmocnienie funkcji opiekuńczej szkoły na tle potrzeb i możliwości środowiska,
  • podnoszenie poziomu wiedzy pedagogicznej i umiejętności wychowawczych, oraz wyrabianie poczucia odpowiedzialności za prawidłowy rozwój własnych dzieci,
  • współtworzenie coraz korzystniejszych warunków organizacji procesów wychowawczych.

Trudna na ogół jest współpraca z rodzicami dzieci sierocych. Dziecko sieroce przed pójściem do szkoły przebywa w warunkach niesprzyjających wszechstronnemu rozwojowi. Zaniedbanie, głód, brak opieki wychowawczej i miłości pozostawiają trwały ślad w psychice dziecka /9/. Wielu wychowawców Domów Dziecka twierdzi, że rodzina utrudnia ich pracę wychowawczą. Rodziny te demoralizują dzieci, wywierają ujemny wpływ podczas pobytu w domu (alkoholizm, kradzież, ordynarne zachowanie, ogólny zły przykład).
Prowadzi to do postaw: niechętne lub obojętne nastawienie do zakładu, żal, uraza, bunt w stosunku do rodziców /9/.

Zawodowe zaangażowanie rodziców powoduje brak czasu na zajmowanie się wychowaniem własnych dzieci. Często ojcowie wycofują się z funkcji wychowawczych. Całą odpowiedzialność za wychowanie swoich dzieci składają na matkę, która też pracuje zawodowo.

Młodzież coraz częściej przejmuje postawy dorosłych. Polacy powoli uczą się funkcjonować w warunkach rynkowej konkurencji. Zmieniają się wartości przekazywane dzieciom. Model wychowawcy w rodzinach jest zróżnicowany.
Coraz częściej spotyka się aprobatę dla bezwzględnego egoizmu i pogardę dla słabszych.

Wychowanie młodego pokolenia w przekazywaniu, że w świecie toczy się bezlitosna walka o przetrwanie utrudnia współpracę szkoły z domem rodzinnym i kształtowanie prawidłowych postaw.

Zamożność bywa często okupiona nieludzką pracą i walką z konkurencją.
Uczciwość, pracowitość i skromność zostały zastąpione na przedsiębiorczość, elastyczność i spryt życiowy.

Maria Durda
Zespół Szkół w Czerwińsku


Bibliografia
1. Dymara B: Dziecko w świecie szkoły. Oficyna Impuls. Kraków 1998 r.
2. Gordan T: Wychowanie bez porażek PAX Warszawa 1999 r.
3. Grochulska: Agresja u dzieci WSiP Warszawa 1993 r.
4. Jundził: Trudności wychowawcze w rodzinie. Nasza księgarnia. Warszawa 1989 r.
5. Łobacki M: Poradnik wychowawcy klasy PSiP 1985 r.
6. Łobacki M: Współdziałanie nauczycieli i rodziców w procesie wychowawczym. Nasza księgarnia. Warszawa 1995 r.
7. Plichta T: Pedagogika społeczna. Wydawnictwo Żak. Warszawa 1995 r.
8. Ziemska M: Rodzina a osobowość. Wiedza Powszechna. Warszawa 1997 r.
9. Szymborska A: Sieroctwo społeczne. Wiedza Powszechna. Warszawa 1969 r.


Powiadom znajomego
  1. (wymagane)
  2. (prawidłowy adres email wymagany)
  3. (wymagane)
  4. (prawidłowy adres email wymagany)
 

cforms contact form by delicious:days

Powiązane Artykuły:

Zostaw swój komentarz

You must be logged in to post a comment.

Kategorie

Chmurka Tagów

Publikuj już dziś!

Publikuj swój artykuł a otrzymasz ZAŚWIADCZENIE!
*Przeczytaj więcej»
*Publikuj»

Administracja