PoradnikPR.info

PoradnikPR.info

Poradnik pedagogiczno - resocjalizacyjny

 
 
 
 

Ofiary domowej przemocy…

Spis treści

1. Prać brudy we własnym domu
2. Przemoc w domowych pieleszach
3. Przerwać milczenie
4. Czy jesteś ofiarą przemocy - Jak się samodzielnie zdiagnozować?
5. W zaklętym kręgu - Kwestionariusz powtarzalności
6. Podstawowe cechy przemocy w związku

  1. Najczęściej spotykane formy przemocy fizycznej.
  2. Najczęściej spotykane formy przemocy psychicznej.
  3. Najczęściej spotykane formy przemocy ekonomicznej.
  4. Najczęściej spotykane formy przemocy seksualnej.

7. Jakie przepisy regulują kwestę przemocy domowej

W Polsce co roku kilkadziesiąt tysięcy kobiet staje się ofiarami przemocy domowej. Jeszcze więcej bitych przez swoich partnerów nigdy nie znalazło się w policyjnych statystykach, bo w milczeniu znoszą maltretowanie i poniżanie. W wielu związkach przemoc to wciąż skrzętnie skrywana tajemnica, temat tabu.

1. Prać brudy we własnym domu…

W Polsce przemoc domowa budzi mniejszy sprzeciw społeczny i ma wielowiekową tradycję. Nawet mamy przysłowia tyczące się przemocy domowej.

„Brudy trzeba prać we władnym domu”, czyli nie powinno się wywlekać rodzinnych tajemnic na światło dzienne, bo nikt nie może wtrącać się w prywatne sprawy. Inne porzekadło ludowe brzmi: „Jak chłop baby nie bije, to jej wątroba gnije”, co znaczy, że kobietom bicie się należy. I maltretowane kobiety często w to wierzą, wpędzają się w poczucie winy, tracą poczucie własnej wartości: „On mnie bije, bo jestem nic nie warta, zasługuję na to”. Niektóre myślą, że przemoc skończy się sama, że on w końcu zrozumie, że robi źle i przejdzie metamorfozę. Tylko, że nigdy tak się nie dzieje.

Społeczeństwo do tego często daje się omotać sprawcy przemocy domowej. Jeśli jest to osoba o dobrym i wysokim autorytecie często się go tłumaczy. „Zasłużyła sobie” - słyszy często kobieta poważanego obywatela. Często również po prostu się jej nie dowierza - ludzie myślą, że kobieta kłamie bo chce pogrążyć swojego męża.

Bicie, maltretowanie fizyczne i psychiczne często bierze się z bezrdanościi nieporadności w rozwiązywaniu własnych problemów. W swoich momentach stresu, frustracji i bezradności nie wiedząc jak się zachować znajdują ujscie emocji w biciu - niestety najczęsciej żony i najbliższych. Nie możemy również zapomnieć o doświadczeniach z dzieciństwa. Najczęściej biją ofiary przemocy bezpośredniej lub pośredniej. Sprawca albo sam był bity w dzieciństwie albo widział jak np. jego ojciec bił jego matkę. Doświadczenie nie mogą usprawiedliwiać sparwcy i nie może on nadawać sobie prawa do krzywdzenia innych.

Do góry

2. Przemoc w domowych pieleszach

Błędnym przekonaniem jest, że przemoc domowa dotyczy rodzin z marginesu społecznego. Dopuszczają się jej partnerzy niezależnie od statusu społecznego i sytuacji ekonomicznej rodziny, ze środowiska lekarzy, prawników, policjantów. Nie jest też tak, że kobiety wykształcone i wydawałoby się świadome swoich praw, szybciej przerwą agresję, bo wiedzą, gdzie szukać pomocy. Bywa, że tzw. dobre rodziny za wszelką cenę chcą zachować pozory.

Ofiary z różnych przyczyn tkwią z oprawcą. Jest kilka powodów dlaczego trwają w sytuacji przemocy. Ofiary zazwyczaj najpierw próbują zmienić sytuację, kiedy się nie udaje zaczyna im się wydawać, że cokolwiek zrobią i tak nie przyniesie to efektów, więc rezygnują z dalszych działań. Poza tym są przestraszone, myślą, że nikt nie jest w stanie im pomóc, że są same ze swoim problemem. Nie bez znaczenia jest wstyd i strach przed społeczną oceną. Wiele bitych kobiet myśli, że tylko one mają takie problemy, a reszta społeczeństwa ich nie zrozumie. Bywa też, że są zastraszane przez swoich oprawców. Chociaż obiektywnie, te groźby mogą być absurdalne. Inną przyczyną trwania w roli ofiary przemocy, może być zależność ekonomiczna od sprawcy przemocy. Kiedy nie pracują, bo np. zajmują się wychowywaniem dzieci, znoszą bicie, z lęku, że same sobie nie poradzą. Często rozróżniamy przemoc fizyczną od psychiczej. I jeśli możemy m…ówić o występowaniu ich odzielnie to tylko w przypadku przemocy psychicznej. Otóż nie zawsze ten który znęca się psychicznie musi bić. Kiedy jednak mamy do czynienia z przemocą fizyczną prawie zawsze występuje przemoc psychiczna. W takim przypadku padają wyzwiska, ubliżenia. Kobieta jest utwierdzana w przekonaniu, że jestgorsza głupsza i mniej wartościowa od innych. Kiedy jeszcze dołożymy znaczenie społęczeństwa i jego reakcję na zaistaniałe sytuacje  - chociażby te nieszczęsne przysłowia, niedowierzanie ofierze można zrozumieć dlaczego ofiara tak długo tkwi w takim związku. Najczęściej decydują się przerwać koszmar, kiedy nie tylko one, ale ich dzieci są krzywdzone.

Do góry

3. Przerwać milczenie

Pierwszym krokiem do rozwiązania sytuacji, jest przerwanie milczenia, wyjście z izolacji i zrozumienie, że przemoc domowa nie jest prywatną sprawą, ale przede wszystkim przestępstwem, które podlega karze więzienia od 3 miesięcy do 5 lat, jest ścigane przez policję i prokuraturę. I to zarówno agresja fizyczna, jak i znęcanie się psychiczne: wyzwiska, poniżanie, szkalowanie.

W 1999 roku odnotowano 96 955 przypadków przemocy, wynika z danych policyjnych. W ubiegłym roku liczba ofiar przemocy domowej według „Niebieskiej Karty” wyniosła już 130 682 osób, w tym zdecydowana większość to kobiety i dzieci (ponad 90% przypadków). Sprawcami wciąż najczęściej pozostają mężczyźni, ci najbliżsi - partnerzy i ojcowie. Wzrost tej liczby oznacza, że z roku na rok, coraz więcej kobiet decyduje się na zawiadomienie o przemocy w domu policji.

Dzisiaj ofiary przemocy mają miejsca, gdzie mogą uzyskać pomoc, w tym również anonimowo-telefoniczną. Zmieniają się przepisy; policja i prokuratura mają coraz lepsze narzędzia prawne do ścigania przemocy w rodzinie. Wiele też zmienia się w mentalności Polaków. Podejście typu: „Niech każdy brudy pierze we własnym domu” przechodzi do lamusa, a agresja domowa zaczyna być postrzegana jako problem społeczny.

Do góry

4. Czy jesteś ofiarą przemocy - Jak się samodzielnie zdiagnozować

Pierwsza grupa pytań:

  1. W rodzinie ludzie mogą się ze sobą kłócić; co się dzieje, kiedy ty i ta osoba nie zgadzacie się ze sobą?
  2. Czy kiedykolwiek zdarzyło ci się bać tego kogoś?
  3. Czy kiedykolwiek ten ktoś zabraniał ci spotykania się z przyjaciółmi lub realizowania twoich planów zawodowych?
  4. Czy ciągle przepraszasz tego kogoś?
  5. Czy usprawiedliwiasz agresję tej osoby przed sobą lub przed innymi ludźmi?
  6. Czy ta osoba nadużywa alkoholu? Jak się zachowuje wtedy, kiedy pije? Czy ten ktoś kiedykolwiek uderzył cię lub zranił?
  7. Czy ten ktoś zniszczył w złości różne przedmioty stanowiące waszą wspólną własność?
  8. Czy zdarzyło się, że ta osoba zniszczyła w złości przedmioty należące do kogoś innego?

Druga grupa pytań:

  1. Kiedy w przeszłości dochodziło między wami do niezgody, kto stawiał na swoim?
  2. Czy jest ci trudno stanąć w obronie interesów swoich dzieci w obecności drugiej strony?
  3. Czy czujesz, że możesz rozmawiać z drugą stroną na równej pozycji?
  4. Opowiedz o tym jak doszło do rozstania - co do niego doprowadziło? Gdzie mieszkasz obecnie? Kto opuścił dom?
  5. Co się działo, kiedy się kłóciliście?
  6. Czy ten ktoś kiedykolwiek śledził cię (chodził za tobą) lub telefonował, kiedy nie miałeś/łaś na to ochoty?
  7. Jaki jest twój stan zdrowia? Czy byłaś/byłeś ostatnio w szpitalu (z jakiego powodu)?
  8. Czy ta osoba kiedykolwiek próbowała ci wmówić, że jesteś chory/a umysłowo?
  9. Czy kiedykolwiek sądziłeś/łaś, że ta osoba jest chora umysłowo?
  10. Jak są zorganizowane wasze finanse? Czy masz dostęp do konta bankowego? A ta osoba?
  11. Czy często czujesz się bezpieczniej/ wygodniej/ lepiej w oddzielnym pokoju, gdzie tego kogoś nie ma? W jakich okolicznościach to się dzieje?
  12. Jak sobie radzisz w kontakcie z tym kimś z negocjowaniem ważnych dla ciebie spraw?

Do góry

5. W zaklętym kręgu - kwestionariusz powtarzalności

Przemoc w związku funkcjonuje zwykle zgodnie z cyklem.

Fazy cyklu to:

  1. faza maksymalnego nasilenia przemocy
  2. faza poczucia winy i niesmaku
  3. faza “miodowego miesiąca”
  4. faza stopniowego narastania napięcia
  5. powrót - jest to powtórzenie fazy pierwszej czyli maksymalnego nasilenia przemocy

Cykl przemocy może powodować, że przez sporą część czasu trwania związku możesz mieć wrażenie, że coś się zmieniło na lepsze. W takim wypadku możesz mieć tendencję do zapominania o przeżyciach “złej fazy” do czasu jej powtórzenia.

Czy w Twoim związku funkcjonuje cykl przemocy? Aby się temu przyjrzeć, warto odpowiedzieć sobie na kilka pytań:
1. czy kiedykolwiek miałaś wrażenie, że Twój partner stał się innym człowiekiem?
2. czy liczysz na to, że kiedyś całkowicie się zmieni?
3. czy próbowałaś kiedykolwiek odejść od partnera, a po jakimś czasie wracałaś?
4. czy wycofywałaś kiedykolwiek oskarżenie przeciwko niemu lub zeznania?
5. czy kiedykolwiek trzymałaś słuchawkę, by zadzwonić na policję, a następnie ją odkładałaś?
6. czy nasilenie przemocy w Twoim związku rośnie a następnie maleje?
7. czy wybaczałaś partnerowi jakiekolwiek zachowanie “po raz ostatni”, po czym ono się powtarzało?
8. czy kiedykolwiek próbowałaś ukryć ślady pobicia przed otoczeniem lub dziećmi?
9. czy kiedykolwiek próbowałaś ukryć ślady awantury przed otoczeniem lub dziećmi?
10. czy kiedykolwiek tłumaczyłaś partnera przed rodziną, znajomymi lub otoczeniem (np. w pracy) z jego “nerwowego zachowania”?
11. czy często jesteś rozżalona i wściekła na partnera, a następnie masz poczucie winy z tego powodu?
12. czy kiedykolwiek myślisz, że Twojemu partnerowi trudno w pełni się kontrolować tak jak innym i że należy wybaczyć mu więcej?
13. czy Twoi przyjaciele, znajomi, rodzina lub np. psychoterapeuta byli kiedyś zdumieni tym, jak szybko zmieniłaś zdanie na temat partnera i swojego związku i jak szybko zdecydowałaś się “spróbować raz jeszcze”?

Kobiety żyjące w związkach opartych na cyklu przemocy zwykle odpowiadają twierdząco na jedno, dwa lub więcej z tych pytań.

Do góry

6. Podstawowe cechy przemocy w związku

Zgodnie z potocznym rozumieniem, przemoc w związku polega na używaniu wobec partnerki (lub partnera) agresji fizycznej. Spotkać można ludzi, którzy nawet takie rozumienie przemocy chcieliby jeszcze zawężać twierdząc na przykład, że przemoc w związku to bicie. Zdarza się, że sprawca lub nawet ofiara przemocy zapytana wprost o przemoc fizyczną odpowiada przecząco. Przemocy nie było.

A czy było popychanie, szarpanie, przytrzymywanie..? Było. Ale nie było uderzeń. Lub były uderzenia, ale nie było śladów. Lub były ślady, ale nieduże..
Oczywiście nie tylko uderzenia (lub uderzenia pozostawiające duże długo utrzymujące się ślady) to przemoc. Przemoc ma wiele form. Aby uniknąć takich niejasności, warto stworzyć dokładniejszą charakterystykę tego czym jest przemoc w związku.

Przemoc dzieli się na:

  1. fizyczną
  2. psychiczną
  3. ekonomiczną
  4. seksualną

1. Najczęściej spotykane formy przemocy fizycznej:

Do góry

  • jakakolwiek sugestia możliwości zastosowania przemocy fizyczne - gest, aluzja, charakterystyczna mina, poza lub wyraźna zapowiedź
  • popychanie
  • policzkowanie
  • szarpanie za włosy
  • przytrzymywanie
  • obezwładnianie
  • szczypanie
  • uderzanie pięścią
  • bicie otwartą ręką
  • bicie przedmiotami kopanie
  • przypalanie papierosami
  • duszenie/przyciskanie poduszką
  • rzucanie przedmiotami
  • drapanieplucie
  • wykręcanie rąk
  • grożenie bronią
  • użycie bron
  • krępowanie
  • wiązanie
  • parzenie
  • polewanie substancjami żrącymi
  • świadome stwarzanie niebezpiecznych sytuacji, stanowiących zagrożenie fizyczne (np. szybka jazda samochodem)
  • porzucenie w niebezpiecznej okolicy nie udzielenie koniecznej pomocy zaniechanie opieki
  • niszczenie własności
  • przyjmowanie groźnych min mogących zapowiadać dalszą przemoc
  • wykonywanie groźnych gestów
  • nagłe przyśpieszanie ruchu (np. zrywanie się z miejsca) mogące wywoływać przestrach
  • uderzanie w przedmioty (np. walenie ręką w stół)
  • szybkie chodzenie po pomieszczeniu z gestykulacją, mogące wywołać przestrach (co by się stało gdyby ta druga osoba w tym samym momencie zaczęła robić to samo?)
  • demonstrowanie groźnych przedmiotów
  • ciągnięcie za ucho
  • klapsy
  • gryzienie
  • zamykanie w pokoju/ubikacji/na balkonie
  • rzucanie kimś
  • ograniczanie dostępu do pomieszczeń
  • zastawianie drogi (np. wyjścia)
  • nie wpuszczanie do domu

Powyższa lista absolutnie nie zawiera wszystkich możliwych zachowań, które są przemocą fizyczną wobec partnera/partnerki. Przemocą fizyczną może być każde zachowanie, co do którego Ty lub ktokolwiek inny ma jakiekolwiek wątpliwości, czy jest to fizyczna przemoc.

Do góry

2. Najczęściej spotykane formy przemocy psychicznej:

  • wyśmiewanie poglądów, religii, pochodzenia
  • narzucanie własnych poglądów
  • karanie przez odmowę uczuć, szacunku zainteresowania
  • stała krytyka
  • bagatelizowanie osiągnięć, wyolbrzymianie porażek
    wmawianie choroby psychicznej
  • izolacja społeczna (kontrolowanie i ograniczanie kontaktów z innymi osobami)
    domaganie się posłuszeństwa
  • ograniczanie snu i pożywienia
  • degradacja słowna (wyzywanie, poniżanie, upokarzanie, zawstydzanie)
  • stosowanie gróźb
  • szantażowanie
  • nastawianie rodziny i znajomych przeciwko komuś
  • stałe nachodzenie w domu i w pracy
  • narzucanie swego towarzystwa
  • rozpuszczanie plotek i pomówień
  • stałe telefonowanie, wysyłanie sms-ów, e-maili, listów itp.
  • składanie nieprawdziwych skarg na policji, do administracji osiedla, władz uczelni itp
  • przechwytywanie numerów telefonów, adresów, kontaktów itp.
  • czytanie cudzej korespondencji, emaili, smsów, billingów
  • śledzenie i prześladowanie w internecie
  • śledzenie
  • zdobywanie danych o osobie bez jej zgodyprzeglądanie zawartości komputera, szuflad, toreb i innych rzeczy osobistych
  • wywoływanie poczucia winy
  • wymuszanie opieki nad sobą (udawanie choroby)
  • zaniedbanie samego siebie w stopniu budzącym odrazę
  • ograniczanie kontaktów z dzieckiem
  • grożenie odebraniem dziecka
  • grożenie rozwodem
  • Umyślne stawianie niewykonalnych zadań
  • Umyslne stawianie zadań, z którymi ktoś ma trudność

Przemoc psychiczna może przyjmować bardzo wiele różnych trudno uchwytnych form. Powyższa lista nie opisuje ich wszystkich. Przemocą psychiczną może być każde zachowanie, co do którego Ty lub ktokolwiek inny ma wątpliwości, czy nią nie jest.

Do góry

3. Najczęściej spotykane formy przemocy ekonomicznej:

  • odbieranie czyichś pieniędzy
  • uniemożliwianie podjęcia pracy
  • niezaspokajanie podstawowych, materialnych potrzeb rodziny
  • zaciąganie kredytów obciążających wspólny budżet bez porozumienia z partnerem
  • wynoszenie z domu wspólnej własności
  • sprzedawanie wspólnej własności bez porozumienia z partnerem
  • odmawianie płacenia alimentów
  • bezprawne pozbawianie praw do majątku
  • niepłacenie wspólnych opłat i rat
  • korzystanie z cudzego jedzenia bez porozumienia z jego właścicielem
  • nieoddawanie pożyczek
  • nierespektowanie zasad sądowego podziału majątku
  • ograniczanie dostępu do wspólnego konta
  • dysponowanie pieniędzmi ze wspólnego budżetu bez porozumienia z partnerem
    zmuszanie do wydawania pieniędzy na określone cele
  • zmuszanie do pracy we własnej firmie
  • dokładne rozliczanie z wydanych pieniędzy
  • przekupywanie innych członków rodziny
  • przekupywanie dzieci
  • zniechęcanie do podjęcia pracy zawodowej
  • uniemożliwianie podjęcia pracy zawodowej przez obciążenie dodatkowymi obowiązkami domowymi
  • wszelkie sugestie i zapowiedzi jakiegokolwiek z powyższych działań

Istnieje także wiele innych, nie wymienionych tu form przemocy ekonomicznej. Przemocą ekonomiczna może być jakiekolwiek działanie, które wzbudza w Tobie lub kimkolwiek takie wątpliwości.

Do góry

4. Najczęściej spotykane formy przemocy seksualnej:

  • wymuszanie pożycia seksualnego
  • wymuszanie nieakceptowanych pieszczot i praktyk seksualnych (np. seksu oralnego, analnego itd.)
  • wymuszanie seksu z osobami trzecimi
  • sadystyczne formy współżycia seksualnego
  • demonstrowanie zazdrości
  • zmuszanie do oglądania materiałów pornograficznych
  • zmuszanie do przyglądania się współżyciu seksualnemu osób trzecich
  • uprawianie seksu z osobą poniżej 15 lat
  • obnażanie lub onanizowanie się przy kimś bez jego zgody
  • ocieranie się o kogoś w miejscu publicznym w celu uzyskania podniecenia seksualnego
  • podglądanie osób w sytuacjach intymnych
  • zmuszanie do seksu w obecności dzieci
  • współżycie seksualne z osobami spokrewnionymi
  • jakiekolwiek czynności seksualne osoby dorosłej z osobami poniżej 15 roku życia
  • Wykorzystywanie stanowiska służbowego do wymuszenia czynności seksualnych
  • kontrolowanie antykoncepcji
  • zmuszanie do prostytucji lub jakichkolwiek form czynności seksualnych w celu uzyskania korzyści majątkowych dla siebie lub kogoś innego

Podobnie jak przy wszystkich pozostałych formach przemocy, tu też lista nie wyczerpuje wszystkich możliwych form. Jeśli masz wątpliwości, co do tego, czy jakieś zachowanie nie jest formą przemocy seksualnej, jest to ważna wskazówka pozwalająca domyślać się, że może tak być.

Do góry

Jakie przepisy regulują kwestię przemocy domowej?

Przestępstwo określane potocznie przemocą w rodzinie czy przemocą domową jest uregulowane w kodeksie karnym w art. 207, który brzmi:

Art. 207. § 1. Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. Jeżeli czyn określony w § 1 połączony jest ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 lub 2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

Znamionami, czyli cechami charakterystycznymi tego przestępstwa są:

- Znęcanie się - przyjmuje się, że chodzi tutaj o takie działanie sprawcy, na które składa się pewien proces, a więc dane zachowanie nie jest jednorazowe (nie np. jednorazowe pobicie- wówczas w grę mogą wchodzić inne przestępstwa). Działanie sprawcy ma mieć charakter wielokrotny, powtarzalny.

Zaniechanie określonego działania przez sprawcę także może rodzić dla niego odpowiedzialność karną (np. zaniedbywanie dzieci, niezaspokajanie podstawowych potrzeb materialnych członka rodziny narażając go na cierpienie);

Fizyczne lub psychiczne znęcanie się- do zaistnienia przestępstwa z art. 207 wystarczy, że sprawca dopuszcza się jednego z rodzajów przemocy (tzn. psychicznej lub fizycznej).

Przemoc fizyczna to takie zachowanie, które jest skierowane przeciw życiu lub zdrowiu ofiary. Może przybierać różnorodne formy- bicie, kopanie, popychanie, szturchanie, policzkowanie, obezwładnianie, zamykanie w domu. Jeśli sprawca działa szczególnie okrutnie (np. używa niebezpiecznych narzędzi, broni, noża, stosuje wymyślne formy przemocy) za jego czyn grozi mu wyższy wymiar kary. (Art.207§ 2)

Również zachowania sprawcy o charakterze przemocy seksualnej (wymuszanie współżycia seksualnego, zmuszanie do nieakceptowanych przez ofiarę form współżycia lub praktyk seksualnych) są formą fizycznego znęcania się. Wymuszanie współżycia seksualnego, a tym bardziej gwałt także w małżeństwie jest przestępstwem. Sprawca może wówczas odpowiadać także z art. 197 kodeksu karnego.

Psychiczne znęcanie się to działanie, które charakteryzuje się poniżaniem ofiary, wzbudzaniem w niej poczucia zagrożenia, niebezpieczeństwa, ale także niezaspokajaniem potrzeb materialnych (przemoc ekonomiczna). Typowymi przykładami będą: wyśmiewanie, krytykowanie, kontrola i ograniczanie wolności ofiary np. poprzez zakaz kontaktów z innymi osobami (rodziną, przyjaciółmi),grożenie, obrzucanie wyzwiskami, stosowanie zakazów i nakazów (zakaz podjęcia pracy, wyjścia na zakupy), obarczanie ofiary wyłączną odpowiedzialnością za utrzymanie rodziny, nie przyczynianie się do wspólnych wydatków, odbieranie ofierze jej środków finansowych (wynagrodzenia za pracę, renty).

Sprawca znęca się nad osobą najbliższą, inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny.

Krąg osób najbliższych określony przez art. 115 § 11 kodeksu karnego to: małżonek, wstępny (np. rodzice, dziadkowie), zstępny (np. dzieci, wnuki), rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu (np. zięć, teść) osoba pozostająca w stosunku przysposobienia (adoptowana lub adoptująca) oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu (konkubent).

Inna osoba pozostająca w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy to np. osoba, którą sprawca faktycznie się opiekuje (np. daleka krewna), albo, którą sprawca utrzymuje. Ważne jest tutaj, aby osoba ta, ofiara przemocy, była zależna od sprawcy- formalnie (na podstawie stosunku prawnego) lub faktycznie.

Wreszcie ostatni krąg podmiotów to małoletni, oraz osoby nieporadne- np. niepełnosprawne ruchowo, upośledzone umysłowo, obłożnie, przewlekle chore.

Art. 207 § 3 definiuje kwalifikowany typ przestępstwa znęcania się. Mowa tu o zaistnieniu takiego skutku działania sprawcy, którym jest targnięcie się na swoje życie przez ofiarę przemocy. Dla zaistnienia przestępstwa nie jest istotne, czy ofiara dokona skutecznej próby samobójczej.

Natomiast ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie z dnia 29 lipca 2005 definiuje przemoc w rodzinie jako:

‑jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste osób wymienionych w pkt 1, (osób najbliższych lub wspólnie zamieszkujących lub gospodarujących) w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą.

Przydatne numery i strony internetowe:

  • Wszystkie komisariaty policji: 997
  • Niebieska Linia dla ofiar przemocy: (0-22) 668-70-00
  • Specjalistyczna Poradnia Rodzinna ds. Przeciwdziałania Przemocy:  (022) 845-12-12 lub 0667 833 400


Powiadom znajomego
  1. (wymagane)
  2. (prawidłowy adres email wymagany)
  3. (wymagane)
  4. (prawidłowy adres email wymagany)
 

cforms contact form by delicious:days

Powiązane Artykuły:

2 Komentarzy-e do “Ofiary domowej przemocy…”

  1. 1
    Angela:

    Ja jestem ofaiarąprzemocy i nie lubie tego okreslenia poniewaz jestem mloda atrakcyjna wyksztalcona dziewczyna o silnej osobowosci.
    Jestem prawie 6 lat w takim zwiazku.
    odchodzilam kilka razy ale teraz chce to definitywnie przerwac. Koniec juz.Wczoraj kilkakrotnie bylam przyduszana kopana, nie mocno tak aby jak najmniej sladow bylo, policczkowana i uderzana i jeszcze chcial mnie wyrzucic z domu i oczywiscie z mojej winy…dodam jeszcze ze bylam przez ten caly czas wyzywana i na dodatek grozil mi. Nie zglosilam tego na policje poniewaz nie chce byc ofiara i nie chce robic “publiki” i nie chce aby sie mscil–sam powiedzial ze sobie zrobi krzywde i zadzwoni ze to Ja. Zreszta niechce juz byc w tym bagnie.On niechce sie wyprowadzic ode mnie jest juz mily i dobry i powiedzial ze to z mojej winy bo nie powiedzialam o kotrej wroce.Chce to zalatwic pokojowo i rozejsc sie jak cywilizowani ludzie. Niewiem czy mi sie to uda z Nim…na zawsze chce odejsc i byc wolna. Dodam, że do dziecka nie mial agresji i perzy dziecku na szczescie nigdy takie sceny sie nie odbywaly bo wie , ze to zle by wplynelo na dziecko.Przynajmniej tyle dobrego w tym wwszystkim.

  2. 2
    Ewi:

    Witam wszystkich serdecznie;-) Przemoc w jakiejkolwiek formie jest poważnym problemem, lecz najważniejsze jest w tym wszystkim to, aby się przełamać i odważyć skończyć raz na zawsze ze złem, bólem, cierpieniem i poniżeniem jakie się nam przytrafia; to jest straszne, i nie zawsze chcemy uwierzyć, że tak jest i się nie zmieni, tak już będzie jeśli tego łańcucha upokorzeń nie przerwiemy; Doskonale rozumiem tutaj Angelę, gdyż zostawić wszystko to co się kocha i odejść- jest dużym wyzwaniem; jednak to OPRAWCA nas tak owinął wokół palca, jesteśmy jakby przywiązane do tego dna, lecz nie oszukujmy się będąc na tym dnie nie będziemy nigdy szczęśliwe w życiu., Trzeba zrobić ten tak trudny krok aby nie za późno- opamiętać się należy dość szybko. Pierwsze słowo kobiety po pobiciu jej przez męża brzmiało: On mnie pobił, ale najgorsze jest w tym ,że go kocham….
    Miłość jest silna to prawda, ale jak wradza się do niej przemoc i agresja oraz całkowite poniżenie waszej osoby= to uwierzcie mi to już nie jest miłość.

Zostaw swój komentarz

You must be logged in to post a comment.

Kategorie

Chmurka Tagów

Publikuj już dziś!

Publikuj swój artykuł a otrzymasz ZAŚWIADCZENIE!
*Przeczytaj więcej»
*Publikuj»

Administracja