PoradnikPR.info

PoradnikPR.info

Poradnik pedagogiczno - resocjalizacyjny

 
 
 
 

Maltretowane dzieci

Czterech nastolatków stanie przed sądem pod zarzutem naruszenia nietykalności seksualnej. Oskarżeni zostali o zgwałcenie trzynastolatka z użyciem kija od szczotki i kija hokejowego.

Sprawa gwałtu w szkole średniej Walker Middle School to urzeczywistnienie najgłębiej skrywanych obaw i lęków każdego rodzica. Dziecko, które jest terroryzowane i molestowane seksualnie, nic nie mówi. Świadkowie ataków milczą, a sprawcami są dzieci, które uważane są za dobre i grzeczne.

W takich sytuacjach rodziców ogarnia śmiertelny strach, bo przecież to oni powinni zachować spostrzegawczość, świadomość i okazać troskę.

“Jako rodzice staramy się żyć w przekonaniu, że relacje z naszym dzieckiem polegają na tym, że przychodzi do nas i o wszystkim z nami rozmawia” - mówi April Griffin, członek rady szkoły Hillsborough School Board, matka dwóch nastoletnich chłopców. Griffin sama się jednak wielokrotnie przekonała, że mimo wysiłków rodziców, nastolatki potrafią trzymać wiele spraw w tajemnicy. Dopiero kiedy jeden z jej synów został pobity w szkole, odkryła, że chłopak był ofiarą trwającej od pewnego czasu kampanii zastraszania. “- Poczułam się okropnie. Oni chcieli udowodnić, że potrafią sami poradzić sobie w takiej sytuacji.”

Zdaniem ekspertów, rodzice nie powinni przyjmować za oczywiste, że dzieci powiadomią ich, kiedy zaczną się dziać złe rzeczy. Juliana Menke, psycholożka z poradni zajmującej się seksualnym molestowaniem dzieci Help a Child w Pinellas Park, potwierdza, że szczególnie w przypadkach zastraszania i terroryzowania, ofiary często wprowadzają się w stan „zamrożenia”, czyli nic nie robią i nic nie mówią. Dodajmy do tego walkę o prywatność i niezależność, która pojawia się w latach nastoletnich i mamy już modelowy scenariusz koszmarnego snu, który męczy każdego opiekuńczego rodzica.

Zdaniem 17-letniej Taylor Ochran, uczennicy ostatniej klasy King High School w Tampie, rodzice wiedzą o około 50-60 procentach spraw, które rzeczywiście dzieją się w życiu nastolatków.

“Bardzo trudno jest wytłumaczyć rodzicom, jak naprawdę wygląda nasz dzień” – mówi. Na dodatek nastolatki często uważają, że rodzice nie rozumieją nacisków wywieranych na młodych ludzi, a długie godziny spędzane w szkole sprawiają, że dzieciaki szukają wsparcia u swoich rówieśników a nie rodziców. “- Moim zdaniem, przeżyliby dawkę szoku”– oceniła wiedzę rodziców siedemnastolatka.

Chris McConnel z Tampy zawsze sądziła, że z córką łączy ją silna więź. Kiedy 17-letnia dziś córka w wieku 13 lat zaczęła poddawać w wątpliwość swoją seksualność, prowadziły długie rozmowy. Otwarcie dyskutowały również o problemach w szkole. Niestety, córka dopiero cztery lata później przyznała się, że była brutalnie terroryzowana, a okrutne molestowanie doprowadziło ją prawie do samobójstwa. “- Nie powiedziała mi, ponieważ bała się, że zabiorę ją ze szkoły “– mówi McConnell. (czytaj dalej »)


Dzieci często utrzymują w tajemnicy fakt prześladowania, zakładając, że same powinny sobie z tą sprawą poradzić. Wychodzą z założenia, że jeśli się otworzą, to zostanie to odebrane jako porażka. W przypadku sprawy gwałtu w Walker School, wszystko wskazuje na to, że ofiara bała się, że jeśli poskarży się, że jest molestowana, to przestanie grać w reprezentacyjnej drużynie piłkarskiej.

Zdaniem Dorothy Espelage, profesora psychologii Uniwersytetu Illinois w Urbana-Champaign, kolejnym powodem, dla którego ofiary wolą milczeć jest i tak już istniejące poczucie izolacji. “- Te dzieci uważają, że nie mają z kim porozmawiać, że nie mogą nigdzie uciec.” W przypadku zajść ze szkoły Walker Middle School, jak stwierdziła Espelage, znacząca rolę odegrały również zmiany zachodzące obecnie w społeczeństwie.

Dzieci poddają się władzy dominującego dziecka i znajdują sposoby, aby usprawiedliwiać zachowania, które inni uznaliby za nieprzyzwoite i ohydne, takie jak ignorowanie sprzeciwów ofiary.

“Wydawało im się, że ofiara się śmiała, ponieważ tak to przetworzyli w głowie, aby usprawiedliwić swoje zachowanie. Dzieci dystansują się wobec sytuacji sprowadzając ofiarę do roli przedmiotu, która w ich opinii świetnie się bawiła” – tłumaczy reakcje dzieci Espelage.

Rady Juliany Menke dla rodziców są bardziej złożone: już we wczesnym wieku próbujmy budować kanały komunikacji. Rozmawiajmy z dziećmi o tym, czym powinien charakteryzować się dobry przyjaciel. Starajmy się nie okazywać wstydu ani zakłopotania, kiedy rozmawiamy o seksualności tak, aby w przyszłości, jeśli okaże się to konieczne, dziecko bez oporów przekazało nam ważne informacje. Zamiast pytań w rodzaju „Czy to ci się kiedykolwiek zdarzyło?” starajmy się okazywać dzieciom zainteresowanie ich samopoczuciem.

“Rodzice mogą przekonać dzieci że w tej trudnej sytuacji są razem, że chcą je bezpiecznie przeprowadzić przez drogę do świata dorosłych.” Zdaniem Menke, konieczna jest również współpraca ze szkołą, która powinna mieć skuteczny program walki z molestowaniem i terroryzowaniem uczniów.

Siedemnastoletnia Taylor Ochran ma dla rodziców inną radę: „Spróbujcie włączyć się w działania swoich dzieci . Zamiast serii standardowych pytań na koniec dnia, spotkajcie się ze swoimi nastolatkami na ich własnym boisku i pozwólcie rozmowie toczyć się własnym torem, radzi siedemnastolatka.

źródło: http://www.nytimes.com/
Powiadom znajomego
  1. (wymagane)
  2. (prawidłowy adres email wymagany)
  3. (wymagane)
  4. (prawidłowy adres email wymagany)
 

cforms contact form by delicious:days

Powiązane Artykuły:

Zostaw swój komentarz

You must be logged in to post a comment.

Kategorie

Chmurka Tagów

Publikuj już dziś!

Publikuj swój artykuł a otrzymasz ZAŚWIADCZENIE!
*Przeczytaj więcej»
*Publikuj»

Administracja