PoradnikPR.info

PoradnikPR.info

Poradnik pedagogiczno - resocjalizacyjny

 
 
 
 

Zaburzenia dysocjacyjne

dysocjacja (łac. dissociatio, rozdzielenie) - jeden z ostrzejszych mechanizmów obronnych, znany w psychologii. Pojęcie dotyczy zaburzeń określanych niegdyś jako histeryczne.

Jest to generowanie przez nieświadomość rozmaitych (pozornych lub rzeczywistych) dolegliwości fizycznych w celu uzasadnienia niepodejmowania działań przez jednostkę lub odwrócenia jej uwagi od niechcianych myśli i uczuć. Polega na pojawieniu się objawów uszkodzenia fizycznego lub utraty kontroli, czasowej drastycznej modyfikacji cech osobowości albo poczucia tożsamości, w celu uniknięcia przykrych uczuć i myśli

Wspólnym rysem zaburzeń dysocjacyjnych czy konwersyjnych jest częściowa lub całkowita utrata normalnej integracji pomiędzy wspomnieniami z przeszłości, poczuciem tożsamości, wrażeniami czuciowymi i kontrolą ruchów ciała.

Zaburzenia te były wcześniej klasyfikowane jako różne typy „Histerii konwersyjnej”. Obecnie uważa się, że są one pochodzenia psychogennego i są ściśle związane w czasie z urazowymi wydarzeniami, nierozwiązalnymi czy „nie do zniesienia” sytuacjami, czy też zaburzonymi relacjami z otoczeniem.

Zaburzenia dysocjacyjne mają charakter „psychogenny” czyli istnieje ścisły związek między ich wystąpieniem a wydarzeniami urazowymi, nierozwiązalnymi i trudnymi problemami emocjonalnymi lub zaburzonymi związkami z innymi ludźmi.

Dysocjacja stanowi więc wyraz zaburzenia funkcji osobowości przejawiający się brakiem możliwości zsyntetyzowania czynności psychicznych ze świadomością. Odszczepione pewne funkcje psychiczne i wyrwane spod kontroli osobowość stają się autonomiczne i samodzielnie sterują zachowaniem jednostki. Dezintegracja życia psychicznego i rozpad na poszczególne, samodzielne i niezależne od siebie istniejące elementy psychiki prowadzić mogą do nieoczekiwanych reakcji.

Przyczyną dezintegracji życia psychicznego jest przebycie szeroko rozumianego urazu psychicznego lub konfliktu wewnątrzpsychicznego, z którym przeżywający go człowiek nie może sobie poradzić. Jednym z możliwych sposobów rozwiązania tej urazowo przeżywanej sytuacji jest uruchomienie mechanizmów obronnych struktury „ja”.

W sytuacji urazu psychicznego lub konfliktu powodującego powstanie lęku, przy braku prawidłowych mechanizmów przystosowania się uruchamiane zostają mechanizmy obronne, których zadaniem jest dążenie do redukcji rozbieżności informacyjnej i usunięcie ze świadomości (wyparcie) do nieświadomości myśli, impulsów, wspomnień i czynów, których jasne uświadomienie budzi lęk, poczucie winy lub obniżenie własnej wartości. W ten sposób mechanizmy obronne stają się dominującą formą przystosowania i zabezpieczają mniej lub bardziej skutecznie, na różny okres czasu utrzymanie równowagi życia psychicznego. Zaburzenie świadomości czy zaburzenie czynności narządów ciała (konwersja) jest ceną jaką płaci osobnik za uzyskaną równowagę.

Powiadom znajomego
  1. (wymagane)
  2. (prawidłowy adres email wymagany)
  3. (wymagane)
  4. (prawidłowy adres email wymagany)
 

cforms contact form by delicious:days

Powiązane Artykuły:

  • Nie znaleziono Powiązanych Artykułów

Jeden komentarz do “Zaburzenia dysocjacyjne”

  1. 1
    Romek:

    I ja mam kilkoro wyimaginowanych przyjaciół - już od wielu, wielu lat.
    Bywa różnie - od skrajnego uwielbienia po samookalecznia

Zostaw swój komentarz

You must be logged in to post a comment.

Kategorie

Chmurka Tagów

Publikuj już dziś!

Publikuj swój artykuł a otrzymasz ZAŚWIADCZENIE!
*Przeczytaj więcej»
*Publikuj»

Administracja