PoradnikPR.info

PoradnikPR.info

Poradnik pedagogiczno - resocjalizacyjny

 
 
 
 

Konwersja

zaburzenia konwersyjne (dawniej, czasem utożsamiane z histerią) w psychologii uwarunkowanie, w którym diagnozuje się u pacjenta objawy jak w zaburzeniach neurologicznych motoryki (np. spowolnienie ruchów) podczas gdy jego układ nerwowy nie wykazuje odchyleń od normy i nie można wskazać jednoznacznej przyczyny psychologicznej czy też organicznej takiej diagnozy, lub zaburzenie jest ocenione jako większe niż zwykle taka przyczyna wywołuje. Termin ‘konwersja’ wywodzi się z doktryny Freuda, w której jest mowa o ‘konwersji’ (transformacji) odczuwanego niepokoju, lęku wynikającego z aktualnej sytuacji życiowej pacjenta w pozorne (por. nerwice) lub rzeczywiste objawy fizyczne (np. drżenie, silniejsze bicie serca, i inne). Objawy zwykle ustępują po zaniku stresującej sytuacji, występują również u zdrowych jednostek, w zetknięciu się z trudnymi sytuacjami życiowymi, jednakże jeśli nie przekraczają granicy uciążliwości, działają w zdrowym organiźmie w sposób mobilizujący (np. towarzyszące wydzielanie się adrenaliny).
Niektóre odmiany zaburzeń dysocjacyjnych

  • amnezja dysocjacyjna,
  • fuga dysocjacyjna,
  • osłupienie dysocjacyjne,
  • trans i opętanie,
  • dysocjacyjne zaburzenia ruchu,
  • osobowość naprzemienna.

W sensorycznych reakcjach dysocjacyjnych mogą brać udział wszystkie zmysły, najpowszechniejsze formy to:

  • anestezja - zanik wrażliwości czucia,
  • hipestezja - częściowy zanik wrażliwości,
  • hiperstezja - nadwrażliwość,
  • analgezja - zanik wrażliwości na ból,
  • parestezja - niezwykłe odczucia (łaskotanie, gorąco).

Dysocjacja jest mechanizmem charakterystycznym dla osobowości histerycznej, lecz występuje sporadycznie także u ludzi nie wykazujących cech histeryka.

Przykład 1: Nagły wrzask w celu zwrócenia na siebie uwagi.

Przykład 2: Pracownik ma zostać zwolniony. Zaczyna go boleć noga. Kiedy znajdzie nową pracę, noga przestaje boleć.

Przykład 3 (fuga): Opuszczenie własnego domu, połączone z utratą pamięci.

Fuga, fuga dysocjacyjna

to dysocjacyjne zaburzenie nerwicowe, w którym występują, ucieczkowe działania impulsywne, których dana osoba nie potrafi w żaden sposób wyjaśnić (mimo rzeczywistych szczerych chęci).

Rzadko występuje w postaci tzw. zamroczenia jasnego, kiedy człowiek wykonuje różne czynności, wędruje, nawiązuje kontakty niezgodne z dotychczasową formą postępowania. Stan ten cechuje się zanikiem pamięci.Fuga występuje często u osób chorych na padaczkę typu skroniowego, z tą różnicą, że objawy się powtarzają i nie występuje związek czasowy i przyczynowy z jakimś szczególnym wydarzeniem emocjonalnym.Częściej jest spotykana w zaburzeniach osobowości, zwłaszcza typu histrionicznego.

Nie diagnozuje się fugi dysocjacyjnej po napadzie padaczkowym (ICD-10 G45.3).

Zjawiskiem podobnym jest skłonność do bezcelowych wędrówek - poriomania

Nie należy do takich przypadków zaliczać włóczęgostwa - dromomanii, czy ucieczki z miejsca przestępstwa.

Stupor dysocjacyjny

(fr. La belle indifference) jedna z reakcji na szok psychiczny. Jest to drastyczne ograniczenie ruchów, przy jasnej świadomości.

Może występować nawet całkowity brak wypowiedzi (mutyzm), pozorna obojętność, zachowanie demonstratywne i dobry kontakt, mimo pozorów zaburzeń świadomości.

Trwa zwykle krótko i może się przerodzić w Fugę dysocjacyjną.

Opętanie

- stan umysłu, w którym indywiduum odczuwa, że znajduje się pod wpływem zewnętrznej, niefizycznej, najczęściej osobowej siły, lub zachowuje się w sposób, który sugeruje taki stan osobom trzecim. Według wielu religii oraz wierzeń ludowych, opętanie może być formą zawładnięcia ciałem przez duchy lub demony.

Opętanie w ujęciu psychiatrycznym

Opętanie jako forma wyrazu zaburzenia psychicznego traktowane jest jako zaburzenie rozszczepieniowe i uznawane jest za chorobę (International Classification of Diseases and Related Health Problems: ICD-10, F44.3). Jest to stan nietożsamości indywiduum z samym sobą, stan (całkowitego lub częściowego, czasowego lub trwałego) zastąpienia własnej osobowości przez inną osobowość (lub inne osobowości) - w konsekwencji symptomami opętania są, np. przemawianie obcymi głosami, mówienie obcymi językami, wykonywanie mimowolnych ruchów i czynności itp. W wyniku opętania pojawiają się mimowolne reakcje w postaci zesztywnienia, ucieczki, zaburzeń pamięci (amnezja) itp. Przez współczesną psychiatrię zjawisko to jest traktowane jako zaburzenie psychiczne (przejaw manii, psychozy, schizofrenii paranoidalnej). Opętanie nie jest tożsame z manią, zdradza jednak, jeśli chodzi o symptomatykę, podobieństwa z histerią, często przejawiając symptomy powstające na podłożu seksualnym (w wypadku opętania na tle religijnym pojawia się wówczas motyw miłosnego związku mistycznego z bóstwem lub bogiem oraz symptomatyka związana z tym “miłosnym zawładnięciem”).

Opętanie może występować jako zjawisko spontaniczne, może się też pojawiać jako wywołane sztucznie; w tym ostatnim wypadku może to być zjawisko wywoływane przez dane indywiduum świadomie i z premedytacją (na przykład w formie intoksykacji, praktyk religijnych czy magicznych itp.) lub zachodzić na zasadzie mimowolnej indukcji; adekwatnie, może to być zjawisko niekontrolowane i niechciane (w tym wypadku traktowane jest jako zaburzenie, które należy leczyć) lub kontrolowane i wywoływane do osiągnięcia specyficznych celów.

Trans

- stan umysłu charakteryzujący się zmienioną świadomością, co oznacza również zmienioną wrażliwość na bodźce. Trans może wywoływać stan obniżonej lub podwyższonej świadomości. Osoby pogrążone w transie mogą wykonywać określone czynności podświadomie, w sposób niekontrolowany przez świadomość.

Stany transowe wywoływano podczas ceremonii i rytuałów. Czynnikiem wprowadzającym w trans były rytmicznie powtarzane dźwięki, np.: uderzanie w bęben. W trans zapadały osoby po zażyciu silnego narkotyku, przeważnie halucynogenu. Z perspektywy pierwotnej medycyny trans był narzędziem znieczulającym. Uważa się jakoby stany transu były pomocne w “budzeniu” zjawisk paranormalnych, np. jasnowidzenia. W badaniach nad stanami transu stosowany jest elektroencefalograf. W czasie transu osoby mogą wykonywać czynności, których nigdy wcześniej by nie wykonały (jak na przykład porozumiewanie się dwóch osób będących w transie i mówiących, na co dzień różnymi językami); według niektórych dotyczy to także zjawisk paranormalnych, np. pirokinezy. Istnieją dwa rodzaje transu. Pierwszym z nich jest trans płytki, w który wprowadzają narkotyki, halucynogenne zioła, grzyby i napary. Drugim rodzajem transu jest trans naturalny, w który wprowadza rytmiczna muzyka (współcześnie jesteśmy na nią bardziej odporni). Innym sposobem wejścia w trans naturalny jest ośmiogodzinne siedzenie po turecku. Samodzielne wprowadzanie się w trans bez nadzoru osób, które się na tym znają może być bardzo niebezpieczne.

Dysocjacyjne zaburzenia ruchu - jedna z najlepiej poznanych kategorii zaburzeń psychogennych. Dzielimy je na hipofunkcje i hiperfunkcje.

Hipofunkcje

Do hipofunkcji zaliczyć należy niedowłady, porażenia kończyn górnych i dolnych niezgodne z anatomicznym unerwianiem. Towarzyszyć mogą przykurcze, astazja, abazja. Dość charakterystyczna jest kamptokormia, jest to zgięcie tułowia do przodu bez wyraźnych przyczyn neurologicznych.

Często występuje mówienie szeptem lub bezgłos histeryczny (afonia).

Z zaburzeń czucia często występują objawy znieczulenia twarzy, języka, kończyn, brak poczucia rozróżniania temperatury, uczucie drewnianej głowy.

Hiperfunkcje

Do hiperfunkcji należeć będą rozmaite drżenia, tiki, napady polimorficzne, nie przypominające ani czasem trwania, ani obrazem klinicznym napadów padaczkowych. W trakcie takich napadów nie występuje szczękościsk, ani mimowolne oddanie moczu. Napad występuje zwykle w obecności najbliższego otoczenia, może trwać długo i choć nie wiąże się z utratą świadomości, chory może nie odpowiadać na pytania i nie chcieć nawiązywać kontaktu.

Do grupy hiperfunkcji zaliczamy tzw. duży napad histeryczny o obrazie typowej demonstracji, np. z osunięciem się na podłogę lub na łóżko. Potem wystąpić mogą drżenia bez utraty świadomości, ewentualnie nieskoordynowane ruchy kończyn, grymasy twarzy. Charakterystyczny jest długi czas trwania, nawet do kilkunastu minut.

Różnicowanie: - bierze się pod uwagę napad tężyczki, krwotok podpajęczynówkowy, napad padaczki, psychozę.

Z objawów czuciowych częste są parestezje, i relacje z doznań słuchowych, seksualnych, wzrokowych, bez znamion typowych omamów.

Osobowość mnoga

osobowość naprzemienna, osobowość wieloraka, rozdwojenie osobowości, rozdwojenie jaźni (ang. multiple personality, dissociative identity disorder, DID) to zaburzenie dysocjacyjne, polegające na występowaniu przynajmniej dwóch osobowości u jednej osoby. Zazwyczaj poszczególne osobowości nie wiedzą o istnieniu pozostałych.

Nie tylko wzorce zachowań różnych osobowości są zazwyczaj odmienne, każda osobowość ma odrębną tożsamość, wspomnienia, zdarza się, że nawet płeć, wiek, iloraz inteligencji, ciśnienie krwi, ostrość wzroku, preferencje seksualne, czy alergie. Badania czynności układu nerwowego mogą wykazać różnice w pracy mózgu poszczególnych osobowości u tej samej osoby.

Mechanizm powstawania nie jest dobrze poznany. Jako dysocjacja, osobowość mnoga wytwarza się po szczególnie bolesnych, traumatycznych przeżyciach i kryzysach, przebytych w dzieciństwie i powiązanych z tematyką śmierci oraz seksualności. Charakteryzuje sie dezintegracją ego, integralność, którego zapewnia możliwość pozytywnego włączania zdarzeń zewnętrznych i doświadczeń społecznych w obręb percepcji. Osoba niezdolna do zinternalizowania zdarzeń zewnętrznych może doświadczać poczucia emocjonalnego rozregulowania, w ekstremalnych przypadkach tak intensywnego, że prowadzącego do dysocjacji własnej osobowości (łac. dissociatio - rozdzielenie) .

Brak jest danych na temat rozpowszechnienia osobowości wielorakiej. Zaburzenie jest diagnozowane rzadko, występuje w okresie młodzieńczym i dzieciństwie; częściej u kobiet niż u mężczyzn.

Powiadom znajomego
  1. (wymagane)
  2. (prawidłowy adres email wymagany)
  3. (wymagane)
  4. (prawidłowy adres email wymagany)
 

cforms contact form by delicious:days

Powiązane Artykuły:

  • Nie znaleziono Powiązanych Artykułów

Zostaw swój komentarz

You must be logged in to post a comment.

Kategorie

Chmurka Tagów

Publikuj już dziś!

Publikuj swój artykuł a otrzymasz ZAŚWIADCZENIE!
*Przeczytaj więcej»
*Publikuj»

Administracja